РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі      Гасьцёўня      Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Тлумачальны слоўнік
Пошук слова:
Як карыстацца тлумачальным слоўнікам
УСЁ
А
Б
В
Г
Д
Е
Ё
Ж
З
І
Й
К
Л
М
Н
О
П
Р
С
Т
У
Ф
Х
Ц
Ч
Ш
Э
Ю
Я
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 ... 3728
Абармот
назоўнік | мужчынскі род | размоўнае | лаянкавае
Грубіян, нягоднік, прайдоха. || жаночы род: абармотка.
Абарог
назоўнік | мужчынскі род
Збудаванне ў выглядзе стрэшкі, узнятай на чатырох слупках, пад якім захоўваюцца снапы, салома, сена.
Абарона
назоўнік | жаночы род
1. гл. абараніць.

2. Сукупнасць сродкаў, неабходных для адпору ворагу. Мацаваць абарону краіны.

3. Сістэма абарончых збудаванняў. Прарваць абарону ворага.

4. Абарончы бок у судовым працэсе, у гульні. Сведкі абароны. Гуляць у абароне. || прыметнік: абаронны.
Абарончы
прыметнік
Які адносіцца да абароны, прызначаны для яе. Абарончая тактыка. Абарончыя збудаванні.
Абарот
назоўнік | мужчынскі род
1. Поўны круг вярчэння. Кола робіць дзесяць абаротаў у секунду.

2. Асобная частка, стацыя якой-н. дзейнасці, развіцця чаго-н. (спецыяльны тэрмін). А. палявых культур.

3. Сукупнасць работ, аперацый, якія складаюць поўны цыкл у выкарыстанні чаго-н. (спецыяльны тэрмін). А. вагонаў.

4. Абарачэнне грашовых сродкаў і тавараў для ўзнаўлення, атрымання прыбытку. А. капіталу. Пусціць грошы ў а. Гадавы а.Узяць у абарот каго (размоўнае) — строга адчытаць. || прыметнік: абаротны. Абаротныя сродкі.
Абаротлівы
прыметнік | размоўнае
Умелы, энергічны, лоўкі ў вадзенні спраў для ўласнай карысці. А. чалавек. || назоўнік: абаротлівасць.
Абартыўны
прыметнік | спецыяльны тэрмін
1. Які спыняе або рэзка змяняе развіццё, працяканне хваробы. Абартыўныя сродкі. А. метад.

2. Які недаразвіўся. Абартыўныя органы раслін. || назоўнік: абартыўнасць.
Абарыген
назоўнік | мужчынскі род | кніжнае
Карэнны жыхар краіны, мясцовасці. || прыметнік: абарыгенны.
Абат
назоўнік | мужчынскі род
1. Настаяцель мужчынскага каталіцкага манастыра.

2. У Францыі: каталіцкі свяшчэннік. || прыметнік: абацкі.
Абаткнуць
дзеяслоў | закончанае трыванне
1. Заткнуць чым-н. дзіркі, шчыліны і пад. А. пазы мохам. А. і засмаліць лодку.

2. Абгарадзіць што-н., абкружыць чым-н. уваткнутым. А. галінкамі градку. || незакончанае трыванне: абтыкаць.
2009–2017. Беларусь, Менск.