РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі      Гасьцёўня      Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Тлумачальны слоўнік
Пошук слова:
Як карыстацца тлумачальным слоўнікам
УСЁ
А
Б
В
Г
Д
Е
Ё
Ж
З
І
Й
К
Л
М
Н
О
П
Р
С
Т
У
Ф
Х
Ц
Ч
Ш
Э
Ю
Я
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 ... 3728
Абабраць
дзеяслоў | закончанае трыванне
1. Зняць, сабраць з чаго-н., вызваліць ад пладоў. А. агрэст з куста.

2. Абакрасці, забраць усё, што ёсць. Суседа абабралі да ніткі.

3. Зняць лушпінне з чаго-н. А. бульбіну. || незакончанае трыванне: абабіраць. || назоўнік: абабіранне.
Абавязак
назоўнік | мужчынскі род
Пэўнае кола дзеянняў, якія павінны абавязкова выконвацца тым, каму яны даручаны, або хто сам узяўся за іх выкананне. Усеагульны воінскі а. Грамадскія абавязкі.
Абавязаны
прыметнік
1. з інфінітывам: Які мае што-н. сваім абавязкам. Я а. дапамагчы таварышу.

2. Які знаходзіцца ў даўгу перад кім-, чым-н. Я многім а. гэтаму чалавеку.
Абавязацельства
назоўнік | ніякі род
1. Афіцыйна дадзенае абяцанне або дагавор, якія патрабуюць ад таго, хто іх дае, абавязковага выканання. Дагаворныя абавязацельствы.

2. Грашовы пазыковы дакумент (спецыяльны тэрмін).
Абавязацца
дзеяслоў | закончанае трыванне
Узяць на сябе абавязацельства (у 1 знач.). А. дасягнуць яшчэ лепшых ураджаяў. || незакончанае трыванне: абавязвацца.
Абавязаць
дзеяслоў | закончанае трыванне
Ускласці на каго-н. якія-н. абавязкі, прадпісаць. А. загадчыка лабараторыі падрыхтаваць справаздачу. || незакончанае трыванне: абавязваць.
Абавязковы
прыметнік
1. Які безумоўна трэба выконваць. Абавязковая пастанова. Абавязкова (прыслоўе) прыйду.

2. Які заўсёды павінен быць, заўсёды прысутнічае. А. экзэмпляр. || назоўнік: абавязковасць.
Абагавіць
дзеяслоў | закончанае трыванне
Тое, што і абогатварыць. || незакончанае трыванне: абагаўляць. || назоўнік: абагаўленне.
Абагаціцца
дзеяслоў | закончанае трыванне
1. Стаць багатым, разбагацець.

2. Стаць багацейшым на якое-н. рэчыва (пра руду, глебу; спецыяльны тэрмін). Глеба абагацілася азотам. || незакончанае трыванне: абагачацца. || назоўнік: абагачэнне.
Абагаціць
дзеяслоў | закончанае трыванне
1. Зрабіць багатым, багацейшым. А. народ. А. мову.

2. Палепшыць якасць, павысіць каштоўнасць чаго-н., уносячы ці выдаляючы пэўнае рэчыва і пад. (спецыяльны тэрмін). А. руду. А. глебу. || незакончанае трыванне: абагачаць. || назоўнік: абагачэнне.
2009–2017. Беларусь, Менск.