РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі           Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Тлумачальны слоўнік
Пошук слова:
Як карыстацца тлумачальным слоўнікам
УСЁ
А
Б
В
Г
Д
Е
Ё
Ж
З
І
Й
К
Л
М
Н
О
П
Р
С
Т
У
Ф
Х
Ц
Ч
Ш
Э
Ю
Я
БА БЕ БЗ БІ БЛ БО БР БУ БЫ БЭ БЮ БЯ
1
Бзік
назоўнік | мужчынскі род | размоўнае
Дзівацтва, капрыз. Гэты чалавек з бзікам.
Бзык
назоўнік | мужчынскі род | размоўнае
Гук, які ўтвараецца крыламі насякомых у часе палёту; гудзенне. Б. камароў.
Бзыкаць
дзеяслоў | размоўнае | незакончанае трыванне
Утвараць крыламі спецыфічны гук (пра некаторых насякомых). || аднакратны дзеяслоў: бзыкнуць. || назоўнік: бзыканне.
2009–2019. Беларусь, Менск.