РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі           Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Тлумачальны слоўнік
Пошук слова:
Як карыстацца тлумачальным слоўнікам
УСЁ
А
Б
В
Г
Д
Е
Ё
Ж
З
І
Й
К
Л
М
Н
О
П
Р
С
Т
У
Ф
Х
Ц
Ч
Ш
Э
Ю
Я
БА БЕ БЗ БІ БЛ БО БР БУ БЫ БЭ БЮ БЯ
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 ... 18
Бязводны
прыметнік
1. Пазбаўлены вады, вільгаці. Бязводная пустыня.

2. Які не мае ў сваім саставе вады (спецыяльны тэрмін). Бязводная кіслата. || назоўнік: бязводнасць.
Бязволле
назоўнік | ніякі род
Адсутнасць сілы волі, слабахарактарнасць. Папракаць за б.
Бязвольны
прыметнік
Які не мае сілы волі, слабахарактарны. Б. характар. || назоўнік: бязвольнасць.
Бязвусы
прыметнік
1. Без вусоў. Бязвусыя юнакі.

2. Безасцюковы. Бязвусая пшаніца. || назоўнік: бязвусасць.
Бязвыезны
прыметнік
Аб працяглым без выездаў жыцці, знаходжанні на адным месцы. Бязвыезнае жыццё.
Бязвыплатны
прыметнік
Бясплатны, дармавы. Бязвыплатнае адчужэнне (у юрыспрудэнцыі).
Бязвыхадны
прыметнік
Пра становішча, з якога няма выйсця. Бязвыхаднае становішча. || назоўнік: бязвыхаднасць.
Бязглуздзіца
назоўнік | жаночы род | размоўнае
Тое, што пярэчыць сэнсу; недарэчнасць, глупства. Вярзе бязглуздзіцу.
Бязгрэшны
прыметнік
1. Які не рабіў грахоў. Тэта быў б. чалавек.

2. Які не мае ў сабе нічога дрэннага; чысты. Бязгрэншыя думкі. || назоўнік: бязгрэшнасць.
Бязгучны
прыметнік
Які не суправаджаецца гукамі; ціхі. Б. плач. || назоўнік: бязгучнасць.
2009–2019. Беларусь, Менск.