РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі           Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Тлумачальны слоўнік
Пошук слова:
Як карыстацца тлумачальным слоўнікам
УСЁ
А
Б
В
Г
Д
Е
Ё
Ж
З
І
Й
К
Л
М
Н
О
П
Р
С
Т
У
Ф
Х
Ц
Ч
Ш
Э
Ю
Я
У УБ УВ УГ УД УЕ УЖ УЗ УЙ УК УЛ УМ УН УП УР УС УТ УФ УХ УЦ УЧ УШ УЮ УЯ
1
Уюк
назоўнік | мужчынскі род
Упакаваная паклажа, якая перавозіцца на спіне жывёлы, а таксама сумка для такой паклажы.
Уюн
назоўнік | мужчынскі род
1. Невялікая вельмі рухавая рыба з падоўжаным чэрвепадобным целам і дробнай луской.

2. пераноснае значэнне: Пра рухавага, жвавага чалавека, звярка або пра праныру, лаўкача. Віцца ўюном. Гэты ў. заўсёды выкруціцца. || прыметнік: уюновы.
Уюрок
назоўнік | мужчынскі род
Невялікая паўночная таежная птушка. || прыметнік: уюрковы. Сямейства ўюрковых (назоўнік).
Уючны
прыметнік
Які служыць, прызначаны для перавозкі ўюкаў. Уючная жывёла.
Уючыць
дзеяслоў | незакончанае трыванне
Класці ўюкам або нагружаць уюкам. У. паклажу на вярблюда. || закончанае трыванне: наўючыць.
2009–2019. Беларусь, Менск.