РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі           Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Тлумачальны слоўнік
Пошук слова:
Як карыстацца тлумачальным слоўнікам
УСЁ
А
Б
В
Г
Д
Е
Ё
Ж
З
І
Й
К
Л
М
Н
О
П
Р
С
Т
У
Ф
Х
Ц
Ч
Ш
Э
Ю
Я
ГА ГВ ГЕ ГІ ГЛ ГМ ГН ГО ГР ГУ ГЫ ГЭ ГЮ ГЯ
1 ... 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15
Гусяціна
назоўнік | жаночы род
Гусінае мяса як ежа.
Гута
назоўнік | жаночы род
Даўнейшая; назва шклозавода. Працаваў на гуце. || прыметнік: гутавы.
Гуталін
назоўнік | мужчынскі род
Мазь для скуранога абутку. || прыметнік: гуталінавы.
Гутаперча
назоўнік | жаночы род
Пластычная скурападобная маса, па ўласцівасцях блізкая да каучуку. || прыметнік: гутаперчавы.
Гутарка
назоўнік | жаночы род
1. Дзелавая або сардэчная размова. Г. спачатку не ладзілася.

2. Даклад, паведамленне, звычайна з удзелам слухачоў для абмену думкамі. Правесці гутарку.
Гутарковы
прыметнік
Якім карыстаюцца ў гутарцы, уласцівы вуснай народнай мове. Г. стыль. Тутарковая мова.
Гутарлівы
прыметнік
Схільны да размоў, гаварлівы. Г. чалавек. || назоўнік: гутарлівасць.
Гутарыць
дзеяслоў | незакончанае трыванне
Размаўляць, весці гутарку. Г. са старшынёй.
Гутнік
назоўнік | мужчынскі род | устарэлае
Рабочы, які працаваў на гуце, вырабляў шкло. || прыметнік: гутніцкі.
Гучанне
назоўнік | ніякі род
1. гл. гучаць.

2. пераноснае значэнне: Накіраванасць, характар, сэнс. Вострое сацыяльнае г. п 'есы.
2009–2019. Беларусь, Менск.