РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі           Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Тлумачальны слоўнік
Пошук слова:
Як карыстацца тлумачальным слоўнікам
УСЁ
А
Б
В
Г
Д
Е
Ё
Ж
З
І
Й
К
Л
М
Н
О
П
Р
С
Т
У
Ф
Х
Ц
Ч
Ш
Э
Ю
Я
ГА ГВ ГЕ ГІ ГЛ ГМ ГН ГО ГР ГУ ГЫ ГЭ ГЮ ГЯ
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 ... 15
Гугнявіць
дзеяслоў | незакончанае трыванне
Гаварыць у нос.
Гугнявы
прыметнік
Які гаворыць у нос. || назоўнік: гугнявасць.
Гугу
выказнік
Ні гугу у знач. выказніка: (размоўнае) — маўчаць, не гаварыць ні слова або маўчы, нікому не кажы. Пра гэта — нікому ні гугу.
Гуд
назоўнік | мужчынскі род
Тое, што і гудзенне.
Гудзець
дзеяслоў | незакончанае трыванне
Тое, што і гусці. || закончанае трыванне: прагудзець. || назоўнік: гудзенне.
Гудок
назоўнік | мужчынскі род
1. Механічны свісток, які падае сігналы. Паравозны г.

2. Працяжны аднастайны гук свістка ці сірэны. Выходзіць па гудку. || прыметнік: гудочны.
Гудраніраваць
дзеяслоў | закончанае і незакончанае трыванне
Пакрыць (-ываць) гудронам. Г. шашу. || закончанае трыванне: загудраніраваць.
Гудрон
назоўнік | мужчынскі род
Чорная смалістая маса — астатак, які атрымліваецца пры перагонцы нафты. || прыметнік: гудронны.
Гуж
назоўнік | мужчынскі род
Скураная ці вераўчаная пятля ў хамуце, пры дапамозе якой прымацоўваюць аглоблі да вупражы. Узяўся за г. — не кажы, што не дуж (прыказка). || прыметнік: гужавы.
Гужавы
прыметнік
1. гл. гуж.

2. Конны, які выконваецца жывой цяглавай сілай. Г. транспарт.
2009–2019. Беларусь, Менск.