РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі           Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Тлумачальны слоўнік
Пошук слова:
Як карыстацца тлумачальным слоўнікам
УСЁ
А
Б
В
Г
Д
Е
Ё
Ж
З
І
Й
К
Л
М
Н
О
П
Р
С
Т
У
Ф
Х
Ц
Ч
Ш
Э
Ю
Я
З' З- ЗА ЗБ ЗВ ЗГ ЗД ЗЕ ЗЁ ЗЖ ЗЗ ЗІ ЗЛ ЗМ ЗН ЗО ЗР ЗУ ЗЫ ЗЭ ЗЯ
1
Ззаду
прыслоўе
1. прыслоўе: З задняга боку. Напасці з.

2. прыназоўнік: За кім-, чым-н. Ён ішоў з. воза.
Ззелянелы
прыметнік
Які ззелянеў, пазелянеў. З. твар.
Ззянне
назоўнік | ніякі род
1. гл. ззяць.

2. Яркае святло, якое выпраменьваецца або адлюстроўваецца чым-н. Сонечнае з. У ззянні славы (пераноснае значэнне). Паўночнае ззянне — свячэнне высокіх слаёў атмасферы, якое назіраецца за палярным кругам.
Ззяць
дзеяслоў | незакончанае трыванне
1. Вылучаць ззянне. Ззяюць зоркі. На грудзях ветэрана ззяюць узнагароды.

2. пераноснае значэнне, чым і ад чаго. Блішчаць, выражаючы якія-н. пачуцці (пра вочы), або свяціцца радасцю, шчасцем і пад. (пра чалавека). Вочы ззяюць ад шчасця. Твары людзей ззялі радасцю.

3. Тое, што і зеўраць. У адной са сцен ззяла вялікая прабоіна. || назоўнік: ззянне.
2009–2019. Беларусь, Менск.