РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі           Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Тлумачальны слоўнік
Пошук слова:
Як карыстацца тлумачальным слоўнікам
УСЁ
А
Б
В
Г
Д
Е
Ё
Ж
З
І
Й
К
Л
М
Н
О
П
Р
С
Т
У
Ф
Х
Ц
Ч
Ш
Э
Ю
Я
З' З- ЗА ЗБ ЗВ ЗГ ЗД ЗЕ ЗЁ ЗЖ ЗЗ ЗІ ЗЛ ЗМ ЗН ЗО ЗР ЗУ ЗЫ ЗЭ ЗЯ
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11
Знавец (знаўца)
назоўнік | мужчынскі род
Чалавек, які валодае вялікімі ведамі ў якой-н. галіне.
Знадворку
прыслоўе
Са знешняга, надворнага боку. Замкнуць дзверы з.
Знадворны
прыметнік
Вонкавы, знешні. З. выгляд.
Знаёмец
назоўнік | мужчынскі род | размоўнае
Знаёмы чалавек. Сустрэць старога знаёмца.
Знаёміцца
дзеяслоў | незакончанае трыванне
1. Уступіць у знаёмства з кім-н. З. з новымі вучнямі.

2. Атрымліваць, збіраць звесткі пра што-н. З. з горадам. || закончанае трыванне: азнаёміцца і пазнаёміцца. || назоўнік: азнаямленне і знаёмства.
Знаёміць
дзеяслоў | незакончанае трыванне
1. Рабіць знаёмым. З. з новым супрацоўнікам.

2. Даваць каму-н. звесткі пра што-н. З. з экспанатамі музея. || закончанае трыванне: азнаёміць і пазнаёміць. || назоўнік: знаёмства і азнаямленне. Адбылося знаёмства. Азнаямленне з новым заданнем.
Знаёмства
назоўнік | ніякі род
1. гл. знаёміцца, -ць.

2. з кім і паміж кім. Адносіны паміж людзьмі, якія ведаюць адзін аднаго. Завесці з. Парваць.

3. Набыць што-н. па знаёмству. 3. Круг знаёмых (размоўнае). Мець вялікае з.

4. Набыццё ведаў, звестак пра што-н., азнаямленне з чым-н. З. з культурай народа.
Знаёмы
прыметнік
1. Такі, пра якога ведалі раней, вядомы. Знаёмая мелодыя.

2. Які зведаў, выпрабаваў што-н. Чалавек, з. з тутэйшымі парадкамі.

3. Які знаходзіцца ў знаёмстве (у 1 знач.) з кім-н., асабіста вядомы. З. чалавек. Добры з. (наз,). Спаткаць знаёмага (назоўнік).
Знайсці
дзеяслоў | закончанае трыванне
1. Заўважыўшы, узяць; выявіць у выніку пошукаў, назіранняў, роздумаў і пад. З. грыб. З. грошы на дарозе. З. згубленую рэч. З. выхад з цяжкага становішча. З. новы спосаб рашэння задачы. З. апраўданне чаму-н.

2. Заспець, убачыць, выявіць дзе-н. ці ў якім-н. стане. Не з. дома сябра. З. каго-н. ляжачым хворым. З. каго-што ў кім-чым. Зазнаць, сустрэць што-н. з боку каго-, чаго-н. З. ў чым-н. суцяшэнне. Я не знайшоў у гэтым нічога асаблівага. З. добрага дарадчыка ў кім-н. 4. каго-што або з дадан. сказам. Прыйсці да высновы, палічыць, прызнаць, склаўшы думку пра каго-, што-н.

3., што таварыш праў. З. неабходным паведаміць аб прыездзе. Урач знайшоў яго здаровым. 5. прош. час, знайшоў (незак. цяпер. час знаходзіць) з займеннік ва ўскосн. скл. або з прыслоўе і з інфінітывам: Ужыв. пры іранічных адносінах да каго-, чаго-н. (размоўнае). Знайшоў чаму радавацца (няма чаму радавацца). Знайшлі з-за чаго сварыцца (няма з-за чаго сварыцца). Знайшоў дурня (выражэнне нязгоды з кім-, чым-н., адмаўлення ад чаго-н.). Знайсці сабе смерць (магілу) дзе (высокае) — памерці, загінуць дзе-н. Знайсці сябе — зразумець сваё прызванне, прызначэнне, правільна вызначыць свае інтарэсы, схільнасці. || незакончанае трыванне: знаходзіць. || назоўнік: знаходжанне.
Знайсціся
дзеяслоў | закончанае трыванне
1. Выявіцца, адшукацца. Пража знайшлася. Ахвотнікаў ехаць не знайшлося.

2. Не разгубіўшыся, выйсці з цяжкага становішча. Не знайшоўся адразу, што адказаць. || незакончанае трыванне: знаходзіцца.
2009–2019. Беларусь, Менск.