RODNYJA VOBRAZY Vobrazy miłyja rodnaha kraju,               
Smutak i radaść maja!..
      
 
Jakub Kołas
    Hałoŭnaja      Słoŭniki      Haścioŭnia      Spasyłki      Ab sajcie       Кірыліца      Łacinka    
Mifałohija
Pošuk słova:
УСЁ
А
Б
В
Г
Д
Е
Ё
Ж
З
І
Й
К
Л
М
Н
О
П
Р
С
Т
У
Ф
Х
Ц
Ч
Ш
Э
Ю
Я
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 ... 122
Abvorvańnie – praviadzieńnie vakoł vioski mahičnaj barazny, jakaja, pavodle pavierjaŭ, zapyniała pašyreńnie epidemij. U niekatorych miaścinach abrad vykonvaŭsia i ŭ XX st. U roznych rajonach abvorvańnie rabiłi pa-roznamu. Najčaściej staryja kabiety i cnatłivyja dziaŭčaty (zredku ŭdzielničałi i ciažarnyja žančyny) zhavorvałisia i źbirałisia razam, raspranałisia, raspuskałi vałasy, uprahałisia ŭ sachu i pravodziłi joju zamknionuju baraznu vakoł vioski. Adbyvałasia heta apoŭnačy abo da ŭzychodu sonca. Kałi viedałi pra ... Прачытаць
Abkurvannie – гл. арт. Падкурванне
Abmyvannie – гл. арт. Купанне
Abutak – element tradycyjnaha stroju, semantyčna vyłučany ŭ bahata jakich abradach (kaladnych, pachavalnych i inš.). U hłybokaj staražytnaści abutak byŭ svojeasabłivym «paśviedčańniem» rodavaj prynaležnaści. Kožny rod mieŭ svaju formu abutku, materyjałam dla jakoha słužyła skura z zadnich noh tatemnaj žyviołiny. U Siaredniavieččy skurany abutak upryhožvaŭsia vyšyŭkaj nitkami. Uzory miełi mahičny charaktar. Viadomyja abrady, u jakich pa pamierłych achviaravałi stary staptany abutak. Jašče niadaŭna miejscami isnavaŭ zvyčaj: na Ka ... Прачытаць
Abydziońnik – rytualny znadbień (u biełarusaŭ čaściej za ŭsio Ručnik), vyrableny ŭ peŭnaj kryzisnaj situacyi: pry epidemii, padčas zasuchi, hradaboju dy inšych niaščaściach (jość źviestki pra toje, što ŭ niekatorych miaścinach abydziońnik apošni raz tkałi ŭ peryjad «kalektyvizacyi», u hady Druhoj Suśvietnaj Vajny). Rytuał vyrabu abydziońnika taki: u adnoj chacie za dzień ci za noč žančyny (časam tolki staryja, «čystyja» abo ŭdovy) ci dziaŭčaty prałi kudzielu i tkałi ručnik. Atrymanuju tkaninu achviaravałi ŭ carkvu, vyrab ... Прачытаць
Abiarehi – pradmiet, vyjava abo dziejańnie, jakim prypisvałi mahičnuju zdolnaść zaścierahać ad niaščaściaŭ i ad złych duchaŭ. Ad epochi paleałitu ŭ jakaści abiarehaŭ vykarystoŭvałi amulety z zuboŭ, kipciuroŭ i kaściej žyviołaŭ. Raznastajnyja amulety-abiarehi charakternyja dla epochi bałta-słavianskaha jazyčnictva i rańniaha chryscijanstva: u kurhannych mohilnikach na terytoryi Biełarusi znojdzieny amulety-padvieski, źmiejeviki, źmiejehałovyja branzalety dy inš. Abiarehi słužyłi achovaju nie tolki ad realnaj pahrozy pryrodnych stychi ... Прачытаць
Aviečaje runo – гл. арт. Воўна
Aviečka – pavodle mifałahičnaha padańnia, jak i śvińnia, źleplena boham z hłiny, tolki hałava ŭ jaje sa smały. Tamu aviečka baicca haračyni, chavajecca ŭ cień ad śpiakotnaha letniaha sonca. Pryručanaja ŭ hłybokaj staražytnaści, aviečka mieła viałikaje haspadarčaje i kultavaje značeńnie. Dobra dastasavanaja da hadavańnia vandroŭnymi pastuchami, jana dazvalała čałavieku vyžyć va ŭmovach zasušłivych, niebahatych raśłinnaściu stepaŭ, nahorjaŭ i da t. p. Aviečka była adnoj z važnych achviarnych žyvioł (paśla kania i karovy) abo ... Прачытаць
Avidava hara – гл. арт. Відушава гара
Avidušava hara – гл. арт. Відушава гара
2009–2018. Biełaruś, Miensk.