RODNYJA VOBRAZY Vobrazy miłyja rodnaha kraju,               
Smutak i radaść maja!..
      
 
Jakub Kołas
    Hałoŭnaja      Słoŭniki           Spasyłki      Ab sajcie       Кірыліца      Łacinka    
Etnahrafija
Kantekstny tłumačalny słoŭnik
Kuča
 
(Капа, Мулёр)
Sposab vypalvannia draŭnianaha vuhalu dla kavalstva. Kučavy sposab suchoj pierahonki sasny na Biełarusi viadomy z 17 st., u 19 st. byŭ asnoŭnym sposabam vypalvannia vuhalu. Rabiłi pieravažna stajačyja K. (drovy ŭkładvałi staŭma ŭ vyhladzie konusa), jakija miełi abjom ad 15 da 400 kub. m; lažačyja K. (drovy ŭkładvałi haryzantalna, štabielem) byłi bolšych pamieraŭ – da 1000 kub. m. Dla ŭkładki K. rychtavałi ŭ lesie spiec. Placoŭku (tok). Paleny daŭžynioju da 1 m staviłi pa kruhu ščylna adno da adnaho, zvyčajna ŭ 2 jarusy.
 
Zvierchu nakładvałi drobnyja drovy. Pavierchniu K. abkładvałi chvajovymi hałiinami i dziornam, zasypałi ziamloj i ŭtramboŭvałi, kab nie było dostupu pavietra. Adtułiny pakidałi tolki ŭnizie i ŭviersie K., kab chutčej razharełisia drovy, potym ich zakryvałi. Na praciahu 1 – 2 tydniaŭ rabočyja – vuhlapały rehulavałi praces harennia. Tušyłi ahoń, zasypajučy ziamloj. Praz dvoje – troje sutak astyłuju K. razhrabałi spiec. Łapataj z doŭhim dziaržanniem i dastavałi vuhal.
Krynica: Этнаграфія Беларусі. Мінск. 1989. Рэдактар: Шамякін I. П. Выдавецтва: БелСЭ. 575 с.: іл.
2009–2019. Biełaruś, Miensk.