RODNYJA VOBRAZY Vobrazy miłyja rodnaha kraju,               
Smutak i radaść maja!..
      
 
Jakub Kołas
    Hałoŭnaja      Słoŭniki           Spasyłki      Ab sajcie       Кірыліца      Łacinka    
Etnahrafija
Kantekstny tłumačalny słoŭnik
Hrydnica2
 
(Чалядня)
Na Biełarusi ŭ 16 – 18 st. – budynak abo asobnaje pamiaškannie (u struktury pałacaŭ, siadzibnych damoŭ, fłihielaŭ u bujnych siadzibna – pałacavych i zamkavych kompleksach) dla pryvilejavanaj čeladzi. Asobnaja pabudova nahadvała 2- abo 3-kamiernaje tradycyjnaje nar. žyłlo z siencami i adnym – dvuma žyłymi pakojami. Budavałisia pieravažna z dreva, nakryvałisia dranicaj, hontaj, sałomaj. U žyłych pamiaškanniach stajałi kaflanyja hrubki (časam muravanyja piečy), stały, łavy (v. Łosk Vałožynskaha, Novy Dvor Minskaha r-naŭ, h. p. Dziatłava). Niekatoryja H. ŭklučałi kamory, błakiravałisia sa stajniami i inš. haspadarčymi pabudovami. H. ŭ falvarkach vykarystoŭvałisia taksama jak varyŭni (v. Hresk Słuckaha, Siamihoscičy Stołinskaha r-naŭ). H. nazyvałisia taksama viałikija žyłyja pakoi ŭ manastyrach (Laščynski manastyr pad Pinskam) i kurnyja chaty pry korčmach, dzie spyniałisia na načleh prostyja ludzi. Z 18 st. bolš pašyrana nazva H. – čaladnia.
Krynica: Этнаграфія Беларусі. Мінск. 1989. Рэдактар: Шамякін I. П. Выдавецтва: БелСЭ. 575 с.: іл.
2009–2019. Biełaruś, Miensk.