RODNYJA VOBRAZY Vobrazy miłyja rodnaha kraju,               
Smutak i radaść maja!..
      
 
Jakub Kołas
    Hałoŭnaja      Słoŭniki      Haścioŭnia      Spasyłki      Ab sajcie       Кірыліца      Łacinka    
Juraś Pivunoŭ
Daviedka
Kantekstny tłumačalny słoŭnik
Nastalhija pa viečnaści
 
Vieršy
1
*  *  *
Z łabiryntu vułak haradskich
Na volu rviecca nieprykajanaje
                                                                  Słova –
Majoj dušy, majho žyćcia
Takija prostyja j niaprostyja
                                                              vysnovy. 
I ryfmie ciesna ŭ kamianicach 
                                                          i damach, 
I bieły vierš taksama
                                              prosicca na volu,
I nievialički prazaičny abrazok,
By ptuška-fieniks,
                                          naradžajecca ŭ 
                                                                          prastory.
 
 
 
 
*  *  *

Ja svajo  pražyvu,       
I rastanu, jak dym... 
#Vasil Sacharčuk

 
Ja svajo pražyvu,
I rastanu, jak dym, –
Što pakinu
Na hrešnaj ziamielcy?
Zastanucca maje
Ŭ vieršach-prozie radki,
Jašče syn,
Jašče ŭzrosłyja drevy...
 
 
 
 
*  *  *
Žyćcio majo –
By lot śniažynki...
I krucić viecier,
Rvie ŭ šmatki
Kavałak ilnianoj kašuli,
Ŭ jakoj nibyta
Naradziŭsia ja...
I ščaście zabłukała majo niedzie:
Ŭ jakich krajoch?
Jakimi ściežkami idzie?
Pakul ja plochajusia
Ŭ hetym «akijanie» –
Štodnia nadziei mienšaje
I voli nie staje...
A moža,
Duža šmat prašu ja ŭ Boha?
 
 
 
 
*  *  *
Za niebakraj spłyvaje sonca,
Źmiarkańnie prosicca u horad,
Na niebie ścipły abaronca
Ludskoj Dušy –
                                      chłapčyna-Miesiac
Hladzić z vyšyniaŭ niedasiažnych
Na mituśniu, štodzionny kłopat,
Ŭ ludziej ža šmat pryčynaŭ
                                                                    roznych –
Ich pozirk prykavany dołu,
A budni šeryja źjadajuć
Žyćcia čaroŭnyja imhnieńni,
Kudy ni hlanieš – ŭsiudy bačyš
Adny nikčemnyja pamknieńni...
 
 
 
 
*  *  *
U tryccać hod šukaŭ ja šlach da Chramu,
Ŭ žyćciovym łabiryńcie zabłukaŭ,
I nidzie nia moh znajści ja vyjścia,
I jšoŭ da Boha, jšoŭ ŭ jahony Chram.
Ŭ kaścioł zajšoŭšy, la dźviarej ja
                                                                                ŭklenčvaŭ:
«Daruj mnie, Boža, ŭsie maje hrachi.
Byvaje momant – sam sabie piareču,
Sumleńnie j zdrada – roŭnyja vahi...»
 
 
 
 
*  *  *
Jon doŭhi
                  i ciažki –
Toj šlach,
                      tvoj šlach da Boha.
Duša spustošanaja
Prosić paratunku.
«Ŭsiavyšni, pamažy!» –
Lacić malitva
                                  ŭ viečnaść,
Dy vielmi mocnyja jašče
Cianioty djabła.
Jak ciažka razarvać
Hrachoŭ łancuh zahanny,
Jak ciažka
Nad budzionnaściu
                                          ŭźlacieć,
Spaznać piaščotu
                                          Boskuju,
I pakajańnie,
I daravańnie,
Kali jašče nia pozna
                                            daravać...
 
 
 
 
*  *  *
Svarki dy zvadki
                                  psujuć nam žyćcio,
Jak nadakučyła
                                  heta usio...
Rankam tumannym
                                        siadu ŭ ciahnik:
Dzie ty,
                zahadkavy toj maciaryk?
Stancyja Radaści,
                                        Ščaścia,
                                                            Kachańnia –
Biedaŭ i hora
                          niama tam nizvańnia.
Ljecca ź niabiosaŭ tam
                                                  dziŭny strumień,
Božaje łaski
                          čaroŭny pramień.
Chadoju pavolnaj
                                        pajdu pa rasie,
Spyniusia
                      ŭ niejtralnaj jakojś pałasie,
Zirnu ja spavoli nazad,
                                              skul pryjšoŭ –
Tam strohija postaci
                                          ŭmierłych dziadoŭ.
Sa skruchaj, dakoram
                                              ich vočy hladziać,
Što ŭnuki
                      nia ŭmiejuć žyćcio šanavać...
...Svarki dy zvadki
                                        psujuć nam žyćcio,
Jak nadakučyła
                                  heta usio.
Rankam tumannym
                                        siadu ŭ ciahnik:
Dzie ty,
              zahadkavy toj maciaryk?
Stancyja Radaści,
                                        Ščaścia,
                                                            Kachańnia –
Biedaŭ i hora
                          niama tam nizvańnia...
 
 
 
 
*  *  *
Pałasa niešancavańnia
U žyćci,
Z chvaravitaju śviadomaściu
Ŭ byćci,
I spakoju nie pradbačycca
Nidzie,
Kruhi radaści źnikajuć
Na vadzie...
U krainie rodnaj
Djabły praviać bal,
Ź biełarusaŭ šmat chto
Vieryć im, na žal,
I z tupoj pakoraj
Jdzie na zhubu lud,
I zabylisia usie
Na Strašny Sud...
 
 
 
 
*  *  *
Zaśniežanaje sonca
                                          ślepić vočy,
I zabyvaješ
                        žachi čornaj nočy,
Nia zhadvaješ
                            paproki dy prablemy,
Nie isnuje
                  nijakaje dylemy.
Duša piaje,
                      imkniecca u vyšyni,
Ale...
            čadziać ŭ pavietra čystaje mašyny,
Bliščasty śnieh
                                    rypić pad čaravikam,
Žabrak u pierachodzie
                                            siadzić ćvikam.
Zamiłavana
                        zhadvaješ kachanuju,
Tabie i dzieciam
                              ŭsioj dušoj addanuju,
U Boha prosiš
                                bolej hetkich dzion,
Bo čas biažyć –
                                      ty ŭžo nie maładzion.
Dym cyharetny
                                      jedki j lezie ŭ vočy,
A nočču śniŭsia,
                                  peŭna, son praročy:
Haryć nibyta
                                  našaja płanieta
J prychodzić dumka,
                                                što było ŭžo hetak.
...Zaśniežanaje sonca
                                                ślepić vočy,
I zabyvaješ
                        žachi čornaj nočy,
Nia zhadvaješ
                            paproki dy prablemy –
Nie isnuje
                  nijakaje dylemy...
 
 
 
 
Kachanaj
Za što lublu
Chałodnuju zimu?
Šukać niadoŭha
Treba mnie adkaz.
Lublu za pieršy,
Bieły, mokry śnieh,
Za niejkuju
Uźniosłuju ŭračystaść.
Lublu za mocny,
Što kusaje ščoki,
Maroz, jaki brataje bierahi
Dniapra staroha,
Što pabačyŭ mnoha
Za viek svoj
Nialohki i daŭhi.
Lublu za dzień,
Marozny, soniečny,
Kali navokał
Ŭsia pryroda zichacić
Takoju pryhažościu
Niepadrobnaju,
Nibyta tolki raz
Heta ŭ žyćci.
Lublu zimu ja
Za miacieli, zaviruchi,
Sumioty namiatajučyja ŭraz,
I za zimovy les,
Što łapkami jalinak
Zyčliva
Vitaje kožny raz.
Lublu za Novy hod,
Za jołku ŭ chacie,
Jakuju
Raniej staviła mnie maci.
Nu, a jašče
Lublu zimu za toje,
Što ty na śviet
Źjaviłasia zimoju.
 
 
 
 
*  *  *
Zavieja śniežnaja čaruje
Łuhi, paletki dy lasy,
Bialutkaj farbaj ŭsio maluje
I tče śniažynkaj pajasy.
 
 
 
 
*  *  *
Jašče pryciemak śvitalny
Achutvaje ziamlu,
Šera-błakitny koler
Maje śniežny pokryŭ.
Suchi bylnioh
Matlaje vietryk zimny,
A toj smutkuje
Pra paru junactva –
Pra leta j navalničnyja daždžy...
Byŭ čas –
Usio ćviło i krasavała,
I sokam nalivalisia ściabliny...
Usio prajšło: i što tabie zastałasia? –
Suchi bylnioh
Matlaje vietryk zimny...
 
 
 
 
*  *  *
Śniežański doždž.
Brudna-šeryja chmary
Borździeńka, cuham
Płyvuć nad ziamloj,
Smutak-tuha
Zahladaje u chaty,
Kładziecca ciažaram
Niapeŭnaść byćcia
Na dušy ludskija,
Zaciukanych časam,
Tych, što nia vierać
Ŭ pryšeście Chrysta...
...Śniežański doždž.
Brudna-šeryja chmary.
Spakutavanyja dušy
Šukajuć spakoj...
 
 
 
 
*  *  *
Śniežań. Śniežna... Śniehiry...
Sani šparka jmčacca.
Pa uzhorkach ŭzdoŭž raki
Zavirucha skača.
Začaruje, zamiacie
Ŭ lasoch, łuhavinach,
Krupoj śniežnaj sypie ŭ tvar,
Bačny šlach adziny...
 
 
 
 
*  *  *
Śniažynki-parašuty
Kružlajuć za vaknom,
Spamiž samotnych drevaŭ
Šukajučy spakoj.
Paviercie, šlach niaprosty
Ź niabiosaŭ na ziamlu –
Stamlony puch bialosy
Kładziecca na rallu.
I stała biełym pole,
I les pa-nad rakoj –
Suvoj zimovy, śniežny
Snujecca nad ziamloj.
 
 
 
 
Viačerniaja rapsodyja
Tonuć ŭ zmroku vułački
Horadu Staroha.
Hučyć ŭ pavietry-choładzie
Viačerniaja rapsodyja.
Suśvietu dzirka čornaja
Ŭsio miesta*#Miesta – u staražytnaj Biełarusi značyła «horad». pahłynaje,
Zahadkava ŭśmichajecca,
Łaskava zaprašaje
U vir kaśmičny kinucca,
Dušy znajści adchłańnie,
Spaznać piaščotu Boskuju
I radaść, i kachańnie...
 
 
 
 
*  *  *
Studzień. Kalady.
Ŭ zaśniežanym parku
Drevy samotna
Hladziać na mianie.
Cicha...
Pa nierušnym śniezie
Stupaju...
Mianie dahaniaje
Śladoŭ łancužok...
 
 
 
 
*  *  *
Ciemry akijan...
Lichtar samotny
Ujaŭlajecca
Piasčynkaj u Suśviecie,
I pradziraje
Viečnaści prastoru,
Śviatłom pramienić
Nibyta pachodnia...
 
 
 
 
Śniežny zorkapad
Za vaknom siahońnia
Znoŭku śniehapad.
Sypie, sypie ź nieba
Śniežny zorkapad.
Kožnaja śniažynka,
By mietearyt,
Padaje da dołu,
Tolki nie haryć.
Lubaja, kachanaja,
Pahladzi ŭ vakno,
Ŭsia ziamla nakrytaja
Biełym pałatnom.
 
 
 
 
*  *  *
Cicha ŭ pakoi...
Za šybami voknaŭ
Viruje žyćcio
Mituślivaje našaje...
Ŭ dumkach šukaju
Adkaz na pytańni,
Chočacca duža
Spraščeńnia prablemaŭ...
Stomlena
Ŭ ciomnyja šyby
                                      ŭzirajusia –
Mihciać lichtary
Niby zorki ŭ Suśviecie...
 
 
 
 
*  *  *
Mova maja...
Niby hnanaja ledzi,
Ŭ zamku,
Dzie podych dalokich viakoŭ,
Prosić u Boha
Ščaścia narodu,
A nacyi našaj
Z ruinaŭ paŭstać,
Z duchoŭnaha rezruchu,
Ŭ jaki ciaham stahodździaŭ
Ukinuli Kraj Biełaruski vižy
Z Uschodu i Zachadu,
Poŭnačy j Poŭdniu –
Davieści chacieli:
«Biełarusaŭ niama!»
My jość!
                      My byli!
My nia źnikniem nikoli! –
Jak by taho chtości ź ich nie chacieŭ.
A mocy ŭ zmahańni
Nam daść siła duchu,
Pryhažość našaj movy,
Krainy praściah...
 
 
 
 
*  *  *
Jak mnoha treba čałavieku,
Jak mała chočacca dušy,
Praz ŭsio žyćcio źviniać maniety
I vorah chižy na miažy.
Za tryccać srebranikaŭ djabłu
Dušu pradać, a potym što ž...
Źhibieješ ŭ ciernijach žyćciovych,
Satleješ ŭ prysak...Aniahož?!
Šukaćmieš potym ratavańnia,
Ale nia znojdzieš – nie šukaj,
Bo Bohu zdradziŭ i Radzimie –
Ŭ pakutach stohnie rodny kraj.
Čužy akrajec dziare hłotku,
Dy i majno nie na karyść,
Pradaŭšy rodnuju staronku,
Chiba ty maješ prava być?..
 
 
 
 
*  *  *
Absypałasia cehła
Zamkavych muroŭ.
Zhubiŭ naščadak hodnaść
Prodkaŭ-vajaroŭ.
Pa mieście staražytnym
Viecier honić pył.
Haryć u niebie zorka,
Nazva joj – Pałyn.
 
 
 
 
*  *  *
Sinieča niabiosaŭ,
I viecier paŭnočny,
Sady zaćvitajuć,
I rankam marozna.
U sad prakavietny
Stupaju niaśmieła,
Miž dreŭ tam błukaje
Čaroŭnaja fieja.
Dziaŭčyna u lohkim,
Śviatočnym ubrańni,
Imia joj – Vieniera,
Bahinia Kachańnia...
 
 
 
 
Maksimu Bahdanoviču
Čamu zdarajecca
Ŭ žyćci u našym časta,
Što lepšyja sychodziać
U niabyt, u ciemru pieršymi?..
Byvaje, tolki-tolki pačynaje
Darunak Božy –
                                    talent – raśćvitać,
Jak raptam... śmierć
J ściudziony žvir mahilny...
Što zastajecca? –
Tvory, knihi, słovy...
 
 
 
 
*  *  *
Kradziecca viečarovy zmrok
                                                              ŭ pakoj –
I naradžaje śvietłacieni,
A niedzie pobač hrukacić
Pa šlachu rejkavym ciahnik.
I źnikaje biaź śledu,
                                              i spłyvaje udaleč
Mituślivaje byćcio čałavieka-muraša...
Źnikajuć drobiazi žyćcia
I ciemra patychaje Viečnaściu...
 
 
 
 
*  *  *

Byvajut  dnи,                       
Kohda opustиš rukи.
И niet  nи słov,                   
Nи muzykи,  nи sиł...   
#Ź pieśni rasiejskaha
rok-hurta «Mašиna vriemienи»

 
Spakoju nie znajści
Dušy zbalełaj,
Čornaj pałasoj
Idzie žyćcio,
Choć, kamu cikavaje Paeta
Cichaje, ślaźlivaje nyćcio?
Bo lahčej za ŭsio –
Paddacca losu,
Nie zmahacca
J nie sprabujučy źmianić
Ŭjaŭnuju fatalnaść
Isnavańnia...
A ŭsiaho i treba –
Hodna Žyć!
 
 
 
 
*  *  *
Kupalisia rusałki
Na Rusalnym tydni,
Hajdalisia na hnutkich
Biarozavych halinach.
Šaptaŭ im cicha vietryk,
Pry miesiačka śviatle:
«Pryhožyja, viasiołyja,
Što až duša piaje...»
Im łaščyŭ viecier hrudzi,
Braŭ za taniutki stan,
A hrešnyja ich hulni
Chavaŭ sivy tuman.
A rankam promni sonca
Usypali ziamlu –
I źnik tuman, i źnikła ŭsio –
Ci praŭda? Ci padman?
 
 
 
 
*  *  *
Zaliło malinavym śviatłom
Sonca viečarovaje paletki,
I stanovicca Suśvietu dnom
Abličča maje rodnaje ziamielki.
Adychodzić dzionna mituśnia
Na spačyn – za reki, lasy, hory –
Adstupaje marnaść ŭsia byćcia,
Chvalaj napłyvaje Viečnaść-mora...
Papłyvu-pamknusia ja pa im
Ŭ irealny śviet svaich ŭjaŭleńniaŭ,
Svaćcia-noč razbudzić uspamin
Pra maje junackija pamknieńni...
 
 
 
 
*  *  *
Viecier-hareza
Chilić haliny
Samotnych biarozak
Na ŭskrajku siała,
Łahodzić piaščotnyja
Ruki rabinaŭ...
I jabłykam śpiełym
Ciažaryć ziamla.
 
 
 
 
*  *  *
Adviečny rytm žyćcia
                                                      ludskoha –
Jość čas siaŭby,
                                      jość čas žniva.
Snapy ŭ kulach.
                                  Spałochi navalnicy.
Rabinavaja noč.
A na parozie – vosień...
 
 
 
 
*  *  *
Uśmichajecca babina leta
Vačyma ščaślivych žančyn,
I kupajucca ŭ soniečnych promniach
Čyrvonyja hronki rabin...
 
 
 
 
*  *  *
Viecier-vandroŭnik
Poŭnić prastoru
Vosieńskim smutkam,
Žalem pra leta,
Što adyšło,
Praminuła tak chutka...
...Soniečny vodblisk
Ŭ kutočku partreta...
 
 
 
 
Jašče pra movu...
Što napisać jašče pra movu?
Ŭžo kolki vymaŭlena słoŭ!
Ab tym, što rodnaja, harotnaja,
I pieraniesła ździek i zło.
Što talerantnaja, rachmanaja,
Niby taki i naš narod,
Što tolki jšče nie zaprašaje
Zaleźci da siabie ŭ harod.
A niekatoryja rupliŭcy,
Što ź liku internacyjanalistaŭ,
Hladziać u bok čužoj stalicy,
A ŭ nas tut, kažuć, prosta «kraj»
«Sieviero-Zapadnyj», jaki
Ŭžo isnuje tut dva viaki.
Z druhoha ž boku, «Vielka Polšča»
Kryčyć, što ŭ nas tut «kresy vschodnie»
I ichniaja polskaja miaža
Až da Smalenska pralahła.
A Bieraściejskaja uskraina
Havoryć, što niby Ukraїna,
Dy, praŭda, tam jašče jaćviahi
Ź lasoŭ vychodziać na absiahi.
A Homla? Ŭvohule Rasieja,
Voś hetak, panie-dabradzieju?!
A vy pra niejkich biełarusaŭ.
Dy tut niama čaho i słuchać!
Nu, voś takaja ŭ nas razmova
Prajšła, choć i była pra movu.
 
 
 
 
*  *  *
Vosień raśpisała
Liście klonaŭ barvaj.
Prysadami błukajuć
Letucieńni-mary...
U strojnaje biarozki,
By sivizna na skroniach,
Žoŭtyja listočki
Laciać dołu... Šołach...
 
 
 
 
*  *  *
Šapoča viecier
Pažaŭciełym liściem,
Ŭ pavietry –
Pavucinak lohkich lot,
Cichmianaju chadoju
Kročyć vosień –
Voś i zakančvajecca
Jšče adzin tvoj hod...
Viasna žyćcia
Tak chutka praminuła,
I što było –
Taho nia viernieš ty,
Jak redka
Ŭsio dachodziła da ładu,
Jak časta
Bačyŭ vočy złybiady.
 
 
 
 
*  *  *
Daždžlivaje nadvorje,
Kastryčnickaja słota.
Doždž-imžaka, doždž-svavolnik
Achinuŭ saboju horad,
Liście žoŭtaje kaštanaŭ
Na travie pažuchłaj moknie...
A zdajecca – niby sonca
Raśkidała askalopki.
 
 
 
 
*  *  *
Adćviło-adbalavała leta.
Listapadam załatym
Kružlaje vosień.
I niby ščaślivaja prykmieta
Pamiž chmaraŭ
Prastupaje nieba prosiń.
 
 
 
 
*  *  *
Nad krajem staražytnym
Siońnia chmary,
I klonaŭ zołata
Spakoju nie daje.
Umolny pohlad svoj
Śkiruju ŭ nieba-maru
I paprašu u Boha
Ščaścia dla Ciabie,
Maja Kraina,
Ja na ŭsio hatovy,
Minu ŭsie pieraškody i manu,
Bo, kali žyć,
Dyk žyć dziela Radzimy,
A kali nie –
Našto naohuł Być?!
 
 
 
 
*  *  *
550
K.

 
Nie raŭnuj mianie
                                  da inšaje žančyny,
Bo z adnoj ja tolki
                                          zdradžvaju tabie –
Heta Tvorčaść, heta praha Słova –
Na papiery
                        adlustroŭvaju ja śviet.
 
 
 
 
*  *  *
Uhladajusia ŭ synavy rodnyja vočy,
Ŭ ich bačnaja ciomnaja zahadkavaść nočy,
I z maci jahonaju naša kachańnie
Ŭ vačoch jaho baču i vodblisk
                                          śvitańnia.
Jamu, svajmu synu, praroču ja
                                        ščaście,
Jamu, Biełarusu, prašu ŭ Boha łaski,
Bo chto, jak nia jon, pastaić za
                                          Radzimu,
Za rodny naš kraj, za Maci-krainu?!
Uhladajusia ŭ synavy rodnyja vočy,
Ŭ ich bačnaja ciomnaja zahadkavaść nočy,
I z maci jahonaju naša kachańnie
U vačoch jaho baču i vodblisk
                                        śvitańnia...
 
 
 
 
*  *  *
400
U hetaj krainie nia maju ja voli...
#Anatol Sys

 
Ja narodu svajmu
Pieć hasanu nia budu.
Dy j navošta,
Kali jon ślapy i hłuchi?
Lepš radzimaj staroncy             
Pryznacca ŭ lubovi
I pražyć svaje dni ŭsie
Na hetaj ziamli.
Choć u hetaj krainie
Nia maju ja voli,
Ale lepšaj na śviecie
Nidzie bolš niama.
TUT Radzima maja,
Maje drevy i honi,
Maich prodkaŭ prytułak –
VIaLIKALITVA!
 
 
 
 
*  *  *

Jak pryjdzie maja kančyna,     
pakińcie bałkon adčynieny...
#Fiederyka Harsija Łorka

 
Jak pryjdzie maja kančyna,
Pakińcie bałkon adčynieny,
Kab mieŭ ja mahčymaść dušoju
Pranieścisia nad ziamloju –
Nad Hrodniaj, Homlaj, Vitebskam,
Mahilevam, Biareściem dy Mienskam,
Pahladzieć na abšary Ajčyny
Vačyma dušy-abłačyny,
Raźvitacca z majoju Krainaj –
Chaj daruje usie mnie praviny...
...Jak pryjdzie maja kančyna,
Pakińcie bałkon adčynieny...
 
 
 
 
*  *  *

Štodnia  pamiraju                                   
dla  novaha dnia,
Štomih  naradžajusia                                       
ŭ pozirku  Boha...
#Taisa Bondar

 
Štodnia pamiraju
                                      dla novaha dnia,
Štomih naradžajusia
                                            ŭ pozirku Boha –
Kachaje papieru
                              maich vieršaŭ raka,
I znoŭ naradžajecca
                                            novaje Słova...
 
 
 
 
Maja Biełaruś
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
Viaskovy vierasień
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
Bieły nakciurn
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
Zimovy frahmient
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
Na kładziščy
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
Razdvojenaść dušy
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
Viečar
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
Doždž
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
U kožnaha svoj śviet
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
Travieński doždž
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
Ptušynaja cyvilizacyja
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
Navalnica
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
Pramień žyćcia
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
Nastalhija pa viečnaści
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
*  *  *
Ja žyvu,
Ja śćviardžaju
                                    svajo isnavańnie,
Štości tut
                            admaŭlaju,
A štości prymu,
Tolki metu adnu
Nie adpreču nikoli –
Kab  zaŭždy była volnaj
Maja Biełaruś.
 
 
 
 
Padabajecca     Nie padabajecca Vodhuki
2009–2017. Biełaruś, Miensk.