RODNYJA VOBRAZY Vobrazy miłyja rodnaha kraju,               
Smutak i radaść maja!..
      
 
Jakub Kołas
    Hałoŭnaja      Słoŭniki           Spasyłki      Ab sajcie       Кірыліца      Łacinka    
Ryhor Baradulin
Daviedka
Kantekstny tłumačalny słoŭnik
Absiah
 
Łiryka
 
 
 
1
Hančarny kruh płaniety

 
 
Z hary
 
*** Nam pieradać imkniecca čas...
 
Śvietła
 
Isnaść
 
*** Utajmavaŭšy ahoń...
 
Arhanaŭty
 
Sivaja balada
 
Chłapčuku ź laščyninaju ŭ ruce
 
*** Pach viečarovaha žytła...
 
Pryciahnieńnie Viciebskaj ziamłi
 
*** Baćkaŭščyna...
 
*** Na scenie «Lavonichi» tupat sporny...
 
*** Pozirk vymhłiŭ tuman stamlony...
 
Kazka zaječaha malenstva. Zapytałka-dražniłka
 
Pierad chaładami
 
Partyzanskaja maci. La karciny Juzafa Pučynskaha
 
*** Nia mnie čakać...
 
Ja im nie ŭharodžvaŭ zahonaŭ...
 
Adkaz ankiecie
 
Vioska
 
*** Niby šypiačych zyčnych źbieh...
 
*** Ci prytułku šukaje duša čyja?..
 
Znoŭ doma...
 
Zorka Pieramohi
 
Vieterany
 
*** Svoj les...
 
*** Efir, niby daśpieły łuh...
 
Azimy dub
 
Napamin
 
Balada z padpalenymi kryłami
 
*** Iznoŭ jana...
 
*** U ranišniuju cišyniu...
 
Płity
 
Partyzanski ŭrok
 
*** Viek moj...
 
Da pytańnia ab ramantycy
 
Parol sumleńnia
 
*** Iłžepraroki...
 
1863 hod
 
U vianok Macieju Buračku
 
Ciotcy
 
*** Hady pryvykłi...
 
Žurba klanovaha viasła
 
*** Jak u hości zdaryšsia...
 
*** Žyvu, jak jedu ŭ taksi...
 
*** Kim stanu ja paśla...
 
*** Hatova ad viesnavoj krasy...
 
*** Traviejcie, harody...
 
Pad vosieńskim nabam
 
Tamu, chto vieraśni daryŭ
 
Junačych snoŭ stałica
 
Rodnamu słovu
 
*** Ja niekałi śviet z pryśvietkam...
 
*** Dołi inakšaj nia treba ziamnoj...
 
Paety
 
Parada ŭłasnaj łascy
 
Zorka matčynaj movy
 
Čałaviek u kosmasie
 
*** Ad ščaścia, ad tuhi...
 
*** Junactva śvietłaja časina...
 
Eciudy
 
Na Ušaččynu!
 
*** Tut čyje praviny?..
 
Kryk kryh
 
*** Chleb z sollu ješ...
 
*** Surovy, ŭvohule, čas...
 
*** Zakiń kalendary...
 
Paprasiłisia łiŭni ŭ vierš
 
*** Adryvajemsia ad ziamłi...
 
*** Bajusia staraści hłuchoj...
 
*** Abrabavanyja kurhany...
 
*** Nie zahadaješ svajoj viarście...
 
*** Łastaŭka...
 
*** Drobnieńki doždžyk dyj nakrapaje...
 
Zvartnoc
 
Pčoły ŭ mory
 
Pašana
 
Zbanacki šlach
 
Pakłon ad zor
 
La pomnika T. R. Šaŭčenku ŭ Ašchabadzie
 
Z daninaju ŭdziaki
 
Dałina kampazytara
 
Pijała
 
*** Ty ŭ maleńkim svaim kułačku...
 
Dzień dobry, Turkmienija!
 
Viečareje...
 
Ziamlačka
 
Jurta
 
Tut byŭ Charezm...
 
Chavajuć hałavu kania...
 
Zaprašeńnie ŭ Biełaruś
 
Udača
 
*** Kaladna-bieły bierah...
 
Aŭkštajtyja
 
Zarasaj
 
*** U ciubieciejcy žałudok...
 
Mudraja vosień
 
Źbirajecca navalnica
 
*** Biarostu hod...
 
Jenisiejskija sustrečy
 
Płača Łinda
 
La sosien Picundy
 
2
Imhnieńni

 
 
Pad viečnymi sosnami
 
*** «Tut ja zanačuju...
 
*** Pierunami žahnanyja abrazy...
 
*** Pierachodziać cialaty asfalt paciamnio...
 
*** Chto skazaŭ...
 
*** Ździŭlajsia śvietu!..
 
U padvody
 
*** Statystyku, jak murašu...
 
Alhimantasu Bałtakisu
 
*** Choć viek tvoj – krajec vietaška...
 
Načnyja astravy
 
*** Ščaśłivaj zorki samarodak...
 
*** Chaj chvala paśpić pad čaŭnami...
 
*** Ranak – rynak...
 
*** Nia treba...
 
*** Dabraŭšy praŭdy hruz...
 
Čałaviek
 
*** Bačańniem nia złoviš žuraŭla...
 
Čorna-bieły adviačorak
 
*** Ciažka stychii strymacca...
 
*** Bajusia...
 
*** Svoj sens maje zvyčaj niaŭmolny, kałi...
 
*** Salony pot zdaŭna...
 
*** U viečnaść, by ŭ lusterka čaraŭničaje...
 
*** Zamoŭknie jon...
 
*** Sabor ujavy...
 
Daroha
 
*** Pałičyš paśla...
 
Prysmałki
 
*** Zvarot sałodki da žytła...
 
Krapiva
 
*** Ničoha nie razumiejučy...
 
*** Navała brała...
 
*** Niachaj płyvuć čaŭny...
 
*** Vohnišča ŭ łuzie dachodzić dymłiva...
 
*** My – ad ahniu...
 
*** Mianie žahnała haładucha...
 
*** Les nad pažaryščam nia płača...
 
*** Z zadumnym vieraśniem idu...
 
*** Daroha na Ŭšaču praz pole, praz bor...
 
Klanovymi prysadami
 
*** Žyćcio pražyŭšy...
 
Paŭdzion
 
*** Jak sonca na ŭskocie, mara...
 
Dzie raśćviłi tvaje ślady...
 
*** Recha ŭ iržeŭi paranicca...
 
Sustreča z Alenaj u Noŭharadskaj Safii
 
Dym sorak čaćviortaha
 
Zazimak u Jurmale
 
*** Rasa ŭ kanvałijach naraśpiŭ...
 
*** Kałi z taboj mahłi b...
 
Pytańnie praz hady
 
Dziaŭčatam fiłfaka
 
*** Ci ŭ ludziej...
 
*** A cišynia, jak son...
 
*** Śmiajomsia dasiul ź pieršabytnych ludziej...
 
Zimovy dośvitak na ŭzmori
 
Pieršy prarok
 
Urok anhielskaj movy
 
U zialonych zatokach
 
*** Ani čakaj paruk, zaruk...
 
*** Adčajnaściu ataŭ...
 
*** Nia rvi...
 
*** Chaj nie vidno...
 
*** Na dośvitku abrać...
 
*** Ja zakłaŭ svoj spakoj, dušu...
 
*** Chvałicie lot miača...
 
*** Padydu dy prystoju...
 
*** Zialonyja zorki rastuć z-pad kamla...
 
*** Na dośvitku ŭsio pramianicca...
 
3
Vietach smutku

 
 
*** Ja pryvidam pryjdu...
 
*** «Dušoju małady...
 
*** Prahinajecca most...
 
*** Adździač pryboju za davier...
 
*** Asieńni chaładok...
 
Try pryśviačeńni maim viosnam
 
Siabram
 
*** Niedzie paśla maich saraka...
 
*** Štohod uciakaje chutčej...
 
*** Žytło majoj dušy...
 
Tabie
 
*** Latuć nie da mianie...
 
*** Ja, na reŭnaść...
 
*** Jak akijan, hłuchnu...
 
*** Zabyć na ŭsie napaści...
 
*** I nie sa mnoju...
 
*** Ty maładoj pakutaju...
 
*** Ruki załomvałi...
 
*** Ty čuła słovy ŭsie...
 
*** Ja stanu, jak step, salony...
 
*** Zialonaja imha...
 
*** Niby raŭčuk...
 
*** Bol rasstajnych daroh...
 
Nahadanaja idyłija
 
*** Viasnovymi b ružami ružyć...
 
*** Ty adprečyła kryŭdy saboju...
 
*** Upieršyniu zirnie...
 
*** Ty moram nadziei była...
 
*** Pa plačy...
 
*** Ty mnie daruj za łistapad...
 
*** Pad aknom u ciabie...
 
*** Pamiać kryŭdu trymaje...
 
*** Ni słovam nie adhuknułasia ty...
 
*** Imkłivy čas taki...
 
*** My lechi smutku polem...
 
*** Jak ciemru vykraści ŭ načy...
 
*** Ja staŭ bieź ciabie nie mahčy...
 
*** Jano nada mnoj uzyšło...
 
*** Ciapier kazać mnie «Vy»...
 
*** A śniehapad napaŭ na sad...
 
*** Raspałaviniu ja šar ziamny...
 
*** Budź z naturaju krutoj...
 
*** U dreŭ taksama svoj tałan...
 
*** Kryvič i ziamlak Skaryny...
 
*** U došku ćvik idzie...
 
*** Adstać ad šumnaha paromu...
 
Voziera la niebaschiłu
1
HANČARNY KRUH PŁANIETY
Z hary
Ciapier –
Ci ŭ radaści zhary,
Ci sčachni ad adčaju,
Adčuj adno:
Idzieš z hary.
Tvoj smutak załačaje...
 
Užo zaniaŭsia vietašok
Na makaŭcy vichrastaj.
Zabudź stažok
I muražok
I ŭ sad čužy nia šastaj!
 
I sam svaim hadam
Hadzi,
Jany – jak tyja hości.
A vioski ŭsio čaściej,
Hladzi:
Pahościšča,
Pahoście.
 
Jašče tvaju sasnu
Piła
Nia kroić na caloŭki.
Uzmach viasła,
Uzmach kryła.
Čakaje ŭzmach rydloŭki...
 
Źniaviercu-rospač pratury:
Aziorna,
Borna,
Hojna!
 
Daloka bačyŭ na hary –
Idzi z hary spakojna.
 
 
 
 
*  *  *
Nam pieradać imkniecca čas
Usie svaje prykmiety,
Pakul pad soncam
Krucić nas
Hančarny kruh płaniety.
 
 
 
 
Śvietła
Pamiać hruknie ŭ šybu źziabłaj višninaj,
Dobry son paŭtoryć
Toj načleh:
Śvietła pračynacca ŭ chacie ścišanaj,
Viestku čuć ad mamy:
– Vypaŭ śnieh...
 
 
 
 
Isnaść

Mikołu Hrynčyku

 
U čym ža isnaść isnavańnia,
Susiedstva ź isnaściu – byćcia,
Byćcia śviadomaha – žyćcia?
 
Zdahadak čaŭnaki snavałi,
Satkałi kapu zabyćcia,
Kab zachinuć joj
Šlubny łožak,
Viasielny i chaŭturny stoł.
Sahrełi ŭzor davier vałošak
I snieh, što ŭśniežyŭ viečny doł.
 
Ci ŭzvažyłi ziamłi patajnaść
Rydloŭki dałania,
Lamieš?
Pakul žyvieš,
Datul pytajsia.
 
Pytańniem sutnaści žyvieš...
 
 
 
 
*  *  *
Utajmavaŭšy ahoń...
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
Arhanaŭty
Płyłi spradvieku piechatoju.
Pahlady łaščyła runo,
Žadanaje i załatoje –
Runieła ruń...
 
Sachi styrno
Trymałi mocna.
Zapłyvałi
Za viečarovy niebazvon.
Lulałi arhanaŭtaŭ
Chvałi
Pierastajałych barazion.
 
Karec karavaj dałanioju
Trymałi
Pracy karałi.
Rabiłi ź niebam ich radnioju
Krutyja kryły aralłi.
 
U połi
Siejałasia zaŭtra.
Klałisia niebu Pierunom
Ušackich honiaŭ arhanaŭty.
Ziamla runieła im
Runom.
 
 
 
 
Sivaja balada

#I
Niama chviłinki,
Kab pavalnicca.
Znojdziecca praca
I ŭ navalnicu:
 
Dajuć batračcy
Anučy łapić.
Što hrom złujecca –
Šukaje łapać?

 

#II
Ad strachu zołka,
Ad žachu chmaryć:
Moža ŭ ihołku
Piarun udaryć!
 
Zhubić by jhołku
U puni, ŭ sienie.
Piarun hrazicca –
Trasucca sieni.

 

#III
Biady chapiła.
Byŭ śviet niamiły.
Jana ź ihołki
Siamju karmiła.

 

#IV
Ci błiskavica
Žahaje ŭ chatku?

 

#V
Ci mama ŭdziavaje
Nitku ŭ šaršatku?!
 
 
 
 
Chłapčuku ź laščyninaju ŭ ruce
Z maładoj laščyniny
Budzie vudaŭjo.
Śviet tabie rasčynieny –
Zabiraj svajo!
 
Budzie kładka rypkaju,
Budzie lod i žvir.
Załatoju rybkaju
Vychitrycca vir.
 
Buduć juškaj chmarysta
Tryźnić sahanki.
Budzie ŭdača sknarysta
Abryvać kručki.
 
Vobmiełi, zahłybiny
Nierast abviadzie.
Budzie śled ad rybiny
Ŭ maładoj vadzie.
 
Nie hladzi źniavierysta,
Paziraj zadzirysta.
Budzie rybie nierastu
I nadziei – vyrastu!
 
 
 
 
*  *  *
Pach viečarovaha žytła
Na cišyni nastojeny.
Schił paŭtaraje
Chib vała.
Spakojny voł nastroju.
 
Jon abahnaŭ zahony dnia
I zaraz na papasie.
Žadany vyhan – cišynia
Prymaje ŭsich pa časie.
 
I dvor, i koł –
Pasiecca voł,
Spakoju voł rachmany.
I śviet, zdajecca, ŭvieś –
Naŭkoł,
I vyšynia –
La chmary.
 
I sahanok,
I tahanok
Zmrok
Svojtaje pavołi.
I tolki
Stomy cichi krok
Jašče pyłić u połi...
 
 
 
 
Pryciahnieńnie Viciebskaj ziamłi
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
*  *  *
Baćkaŭščyna,
Dziedzina,
Vyraj smutku – spadčyna,
Dolaju adviedziena,
Złom pierałapačana.
 
Dzion sivoje pradziva
Nitkaju surovaju
Na ściažynu pradzieda
Pamiać vykiroŭvaje.
 
Pojdzieš toj ściažynaju,
Jak račułkaj płytnaju, –
Rodny kraj z čužynaju
Ani pierabłytaješ!
 
 
 
 
*  *  *
Na scenie «Lavonichi» tupat sporny,
Na scenie polka kanaje ŭ hule,
Na scenie ŭbory majoj matułi
I pieśnia jaje –
Kałaryt falkłorny.
I ŭ viek niejłonavy,
Viek matorny
Chaču, kab pieśniu majoj matułi
I ŭnuki ŭnukaŭ maich pačułi
Nia tolki sa sceny,
A ŭ chacie – błizkuju –
Nad cichaj kałyskaju,
Nad poŭnaj miskaju.
 
 
 
 
*  *  *
Pozirk vymhłiŭ tuman stamlony,
Skroni vybiełiła asaka.
Zadramać nie dajuć stramiony
Chmarahryvaha rysaka.
 
Jak zaviecca jon –
Losam,
Tałanam
Ci adčajem maim?
 
Ale
Tolki mčać by na im,
Razzłavanym,
Dzień vitać u krutym siadle.
 
Apantana žyćciu addany,
Mušu ŭsio ja pračuć spaŭna,
Kab Jaho Niaŭmolnaść
Zahnany
Čas
Adčuła maja śpina...
 
 
 
 
Kazka zaječaha malenstva
Zapytałka-dražniłka
Byłaja,
Małaja...
Pytać navučyła
Babula Małańnia:
– Varona-staražona,
Ci była ty imaść?
– Była-była!..
Adkaz niemudrony.
Spytać mahčymaść
Była –
Spłyła...
Da bulby varonaj
Zakrasa – bruśnicy.
Sarokaj,
Varonaj
Malenstva pryśnicca.
Malenstva pryśnicca,
Tuha prajaśnicca.
Za praśnicaj mama –
Bałić pajaśnica.
Mnie soładka śpicca,
Miacielacca śpicy.
Hudzie kałaŭrot –
Junych hod
Kalaśnica...
Kab znoŭ tych
Na hod
Sto nahod
Padražnicca:
– Varona-staražona,
Ci była ty imaść?..
Lod zialony, ściudziony,
Kładku pamiaci vymaść
Ź niabitkaha škła.
Była...
 
 
 
 
Pierad chaładami
Kab łistok –
Hałutaj
Vosień pierastoić.
Siek imžakaj lutaj
Sivier, jak trastoju.
 
Rospačłivy vybuch
Biełaha zastolla
U aziornych šybach
Stojena zastohnie.
 
Maładaja skrucha
Pierahaładaje.
Vuścišna i hłucha
Pierad chaładami...
 
 
 
 
Partyzanskaja maci
La karciny Juzafa Pučynskaha
Nie pracedžany chmar syradoj.
Ci nia kupiny zakurełi?
Stupni stałi
Karoj ćviardoj –
Ad syroj ziamłi zakarełi.
 
Palcaŭ skručanyja karani
Namiasiłisia hnoju, hłiny;
Za synoŭ
(Boža ich barani!)
Nohi matčyny
Macałi miny.
 
Nie da snoŭ –
Sny viartajuć znoŭ
Dopyty,
Katavańni,
Rasstreły.
Papravodziła ŭsich synoŭ –
Anivodnaha
Nie sustreła...
 
Nie raście trava zabyćcia
Pad balučym karčom –
Pad krevam.
Zachavalnica dreva žyćcia
Stała drevam...
 
 
 
 
*  *  *
Nia mnie čakać...
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
Ja im nie ŭharodžvaŭ zahonaŭ...
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
Adkaz ankiecie
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
Vioska
Nie rasščodrycca,
Nie razdabuchajecca –
Vioska skupaja,
U nohi nikomu nia buchajecca,
Picuje ź vidna da vidna,
Vajna nie vajna –
Vioska nie adstupaje,
Adstupać niama kudy.
Prymakami
Uradłivyja dni z prasnakami,
Z prysmakami.
Spradvieku draŭlanaja,
Jak i drevy, ŭ ziamlu ŭrasła.
Žyvie jana
Z chlebadajnaha ramiastva.
Nie da prycharošvańnia,
Nie da charastva!
U vioski takaja
Sialanskaja ŭchvatka:
I pralla, i tkalla,
Ratajka j sałdatka.
Hrad bobam,
Pot – hradam.
Traviejuć hrady.
Pakul z horadam
Hrani ścirajucca,
Prachopłivajecca ŭrańni –
Da ciamna starajecca.
 
 
 
 
*  *  *
Niby šypiačych zyčnych źbieh,
Spakojny, sypki
Z samaj ranicy
Spadaŭ na ściežki
Cichi śnieh,
Bajaŭsia ab ihłicu zranicca...
 
Saču – jak praščur –
Śled biady.
Zajšłosia serca ŭ cichim vieradzie
Pierada mnoj
Iduć ślady
Sabačyja upieradzie...
 
 
 
 
*  *  *
Ci prytułku šukaje duša čyja?
Čaho ŭsłuchajecca cišynia?
Zachłynisia,
Turbot hajnia!
Spakojem mianie sustrakaje
Ušaččyna.
 
A dzie moj prytułak?
Ziaziuleńka šeraja
Za viečnym boram.
Z kim žurboj paviačeraju?
Ci mnie ŭ sabie,
Na sabie – jak smaŭžu –
Nasić hetu chatu
Z zapałymi biornami,
Darohu ŭ vyboinach –
Na Zaboraŭna,
I smačna pryžmuranuju imžu;
Spakoj, što na sitcach
Prasiejvajuć koniki,
I kvietku-ślozku na padakońniku,
I hetu tryvohu, jakoj daražu?
 
Šlach Mlečny – prasiekaj.
Abłoki – jaminy.
Ślady ad viałiznaha pastała.
A moža, źmiatajuć ruki maminy
Kroški chlebnyja sa stała?!
 
 
 
 
Znoŭ doma...
Zachod załamaŭ abłačynki brylok,
Zamrojena promni latuć u vulłi.
Na sonny muroh
Ja spakojna pryloh –
Zdalok
Mianie ŭ pryciemak ściežki viałi.
 
Tuman-tuhadum achinuŭ papłavy.
Pa-svojsku muraš zapaŭzaje ŭ rukaŭ.
 
Kudy ž tak imčaŭsia
Na złom hałavy,
Kaho ja hukaŭ i šukaŭ?
 
 
 
 
Zorka Pieramohi
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
Vieterany
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
*  *  *
Svoj les...
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
*  *  *
Efir, niby daśpieły łuh...
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
Azimy dub
Smałiłi ŭ ciabie
Vajny pieruny,
Spaznaŭ pakłony,
Zapomniŭ praklony.
Dy nie adstała ni karyny
Ad cieła tvajho,
Zialony.
 
U chmurynie čupryny
Dazvołiŭ ty
Raskašavacca zoram,
Kab chcivaściu ŭśmiahłi
Złyja raty,
Zajzdrośniki ŭspomniłi soram.
 
Synoŭniamu sercu
Baluča lub.
Karavany kronaj niazhinnaj,
Kraj moj spakonny –
Azimy dub
Z vypalenaj sercavinaj.
 
 
 
 
Napamin
Nie kryŭduj, kraj lasny,
Ja pazbaŭlen davieru
Uspaminam surovym,
Što ad žachu ladovy:
 
Heta sosny adny
Nad abryvam karjera
Ci nad vyrytym rovam
Załožnicy-ŭdovy?..
 
 
 
 
Balada z padpalenymi kryłami
Nia budzie sucichu
Łichu –
Pałicaj zastrełiŭ buśłichu,
I vioska haryć, i
Busłova
Na łipie hniazdo.
Choć by słova
Moh vyhuknuć chto,
Chadziła
Try dni,
Try načy
Mahiła.
Nanoŭ raźviazaŭsia łipaj
Kareńnia ŭpirysty vuzieł.
Smutak, pacichu kłypaj,
Niachaj nia pudzicca busieł...
Ziamla, što kupa suchaja.
Čaho klekatun klakoča,
Padpalenym kryllem machaje –
Pažar
              zatušyć
                                  choča?..
 
 
 
 
*  *  *
Iznoŭ jana,
I znoŭ vajna
Kryvavić bint ekrana,
Źviano złučaje da źviana –
Źvinić łancuh parvany.
 
Z dratoŭ i krataŭ
Zły łancuh –
Jon moj spakoj kajdanić.
Hadoŭ maich zabytych cuh
Uvaskrašaje zdani.
 
Ani prahnać,
Ni zamałić –
Niachaj kamu staraja, –
A mnie bałić,
A mnie smyłić,
A mnie vajna stralaje!
 
 
 
 
*  *  *
U ranišniuju cišyniu
Viciebskaha muzeja
Zajšoŭ ja
I ŭpieršyniu
U vočy zirnuŭ im,
Niamieju
Na momant jaki,
Na mih,
Jany na mianie zvyčajna
Z pažaryščaŭ hod niamych
Hladziać
Niamymi vačami.
Zvyčajnyja junaki
Jak byccam...
Dy ŭ złych pastavach...
Jašče nia vyjuć vaŭki
Nad imi
Va Ŭšačach,
Pastavach...
Pa-letniamu rukavy –
Jak vostryja kirki,
Łokci.
...Miž nami
Žachu ravy,
Draty ziržaviełyja
Złości.
Jany jašče ŭ toj siaŭbie,
Ź jakoj kurhaniejuć honi.
Jany starej za siabie.
Za ich
Ja starej siahońnia...
Išłi –
Zastałisia tut,
Jašče maładyja,
Chudyja.
Hladziać na ślady pakut...
Vočy padzieć
                                kudy im?!
 
 
 
 
Płity
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
Partyzanski ŭrok
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
*  *  *
Viek moj,
Nia duža bahaty padziejami,
Ad sinizny
I da sivizny
Rezka
Na dva adrezki
Padzieleny:
Vajna –
I paśla vajny.
 
 
 
 
Da pytańnia ab ramantycy
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
Parol sumleńnia
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
*  *  *
Iłžepraroki...
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
1863 hod
Bob-haroch nie małočany,
Na tok nie vałočany.
Reki kryvavyja –
Nie małočnyja.
Dzie dym,
Dzie tuman,
Dzie chib vałoŭčykaŭ?
 
Heta ŭžo kulminacyja
Niečuvanaha ŭcisku,
Kałi
Havoryć kulami nacyja,
Barykadna
Padkłaŭšy kułi...
 
 
 
 
U vianok Macieju Buračku
Nia dužki stavić –
Uzvodzić kurki
Karcieła palcam.
Byvaj, zacišak!
Dla zaściankovych frańcišak
Radki
Napiša inšy jaki
Frańcišak!
 
Čytaj, hramaciej, –
Jon Maciej Buračok.
A na Macieja
Daroha pacieje
Śpinoj mužyka,
Što spaznała dručok
I na bizun
Jašče maje nadzieju.
 
Na karanistaj darozie
Vazak
Ciabie rastrasie,
Taŭstazadaja oda.
Paet – jon haryć,
Jak balučy huzak
Na łobie abražanaha naroda.
 
Źniavaha
Viałikadziaržaŭna ŭrače,
Paeta radki –
Ad upudu zamova.
Narod ža
Saromiejecca jašče
I movy svajoj,
I siabie samoha.
 
Dvukośsi paśla!
Kosy i tapary
Biaz znakaŭ prypynku
Havorać z panami.
I dzieciuki Kastusiovy ŭ bary
Čakajuć tut ža,
Za Župranami.
 
Chacia karotkija,
Dy śviatki –
Na Biełaj Rusi
Dniejuć biełyja śvitki.
...Naščadkam paŭstancaŭ
Śvitajcie, radki.
...Biarosta bialej
Za pierhamentu źvitki...
 
 
 
 
Ciotcy
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
*  *  *

Michasiu Stralcovu

 
Hady pryvykłi
Da svajoj chady.
Niaŭciam hadam
Krychu prystać u skrusie.
 
Zvykaju
Da ŭśviadomlenaj žudy,
Što mohilnikam pamiaci
Rablusia.
 
Usio čaściej kažu:
Tady,
Kałi,
            ...imhnieńniu zatrymacca
            zahadałi...
            ...Nahbom da rańnia
            i kaŭšom piłi
            nia tolki miod...
Śpiašaju za hadami.
 
Mnie nie sahnacca –
I taje biady.
            ...Jašče paśpieje
            zaprasić syraja...
Hady pryvykłi
Da svajoj chady.
Ja tolki ŭśled
Udziačna paziraju...
 
 
 
 
Žurba klanovaha viasła
Pieśnia maci čyjoj balučejšaja,
Ci tvajoj, ci majoj, pakutnicy?
Adkažy mnie,
Hałina Balčeŭskaja.
Smutak moj ad mianie nie adkupicca.
 
Čyja kasa
Biadoj
Była?
Čyja krasa
Z vadoj
Spłyła?
 
Ty – hałinka abnyła-krochkaja
Dreva naskaha,
Dreva piesiennaha.
Sa žniva tałaka jšła –
Z palohkaju,
Z łaskaju
Maładzik paviesiła.
 
Tabie znajoma
Žurba
Viasła,
Dzie pakryjoma
Viarba
Rasła.
Hora čuła ty, łicha bačyła.
Kab złaśłiŭcy tvaje abbrachałisia,
Sum spahodziła pieśni matčynaj
Hałaja na śviatło prahałinka.
 
 
 
 
*  *  *
Jak u hości zdaryšsia
Da krutoj kumy,
Toj, jakuju staraściu
Kłičam my, –
 
Vočy pakaziełiŭšy,
Plečy nie sutul,
Pamiaci vuzielčyki,
Dzion chatul
 
Raźviažy nia ŭtaista,
Vykładź nie ŭ chvalbie,
Z čym ža ty viartaješsia
Da siabie!
 
Chto z niaŭtolnaj smahaju
Małady zacich,
Raskažy z pavahaju
I za tych.
 
Raz ciabie uvažyłi,
Sam nia leź na kut,
Nad tvajoj pakłažaju
Tut prysud.
 
Pnucca vuzkaplečyja
Da šyrokich łaŭ.
Časam miejsca niečaje
Nie zaniaŭ?
 
 
 
 
*  *  *
Žyvu, jak jedu ŭ taksi...
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
*  *  *
Kim stanu ja paśla,
Ci pałynom, ci klonam?
Kab što!
Mianie ziamla
Ziamnym ščadryła plonam:
 
Darohaj aržanoj,
Chmurynkaj ilnianoju,
Ściažynaju kružnoj
Da naspy pad sasnoju.
 
Nia žyć jak nabiažyć,
Kab dzień za dzień – i hodzie.
Mih vieraj znabažyć.
Moj dzień – majo stahoddzie.
 
Kim stanu ja paśla?
Kab što!
Jakoje słova
Ź niabytnaha bylla
Mianie ŭrače nanova?
 
Što skažuć pra mianie?
A ci ŭspamin surova
Uvahaj praminie?
Za im
Śviatoje słova!
 
 
 
 
*  *  *
Hatova ad viesnavoj krasy
Serca žaŭranka razarvacca.
Biezabaronna źnikajuć lasy –
Davieru zialonaha rezervacyi.
 
Na brovy času adčaju dach
Nasoŭvajecca niaŭchilna.
Hłušejuć vioski,
A ŭ haradach
Pieranasielenyja mahilniki.
 
Irviecca tros,
Što ad zor da ros.
Śmiech niepadkuty
Davołi koŭzaŭsia.
Paprok były:
«Ci ty ŭ lesie ros?» –
Budzie hučać jak:
«Zalotaŭsia ŭ kosmasie...»
 
 
 
 
*  *  *
Traviejcie, harody...
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
Pad vosieńskim nabam
Vostry łokać vyraju –
Vostry bol.
Les jašče zadziraju –
Chvost truboj.
 
Z vosieńniu adnosiny
Tak sabie.
Chmar pierapałosiny
Špak sabje.
 
Niebaschił, plačyma choć
Šaviałi.
Stałi niemahčymyja
Ščamiałi.
 
Chodzić nienažeraju
Vietraviej.
Nieba, brośniaj šeraju
Nie traviej!
 
Čym ciabie, vysokaje,
Acałiš?
A vaviorka cokaje:
«Cot ci łiš?..»
 
 
 
 
Tamu, chto vieraśni daryŭ

Pamiaci nastaŭnika majho
Fadzieja Francaviča Bahdanoviča


 
Jak, niespakojny, spakojem zaručyšsia?               
Sprytniuhi molacca
Na haražy i na straŭniki.
Pa śmiarotnaści –
Nie pa nieŭmiručaści! –
Paśla kasmanaŭtaŭ iduć nastaŭniki.
 
Im pa hadzinach apłata ścipłaja,
Na ekzamenach –
Bukieciki ŭ składčynu.
...Łučynka kuryłasia,
Hazoŭka chłipała.
U ludzi vychodziła
Mova matčyna...
 
Z torbačkami,
Z partfelami,
Z rancami,
Vačapory,
Bałamuty,
Nakolniki
Śpiašałisia da Fadzieja Francaviča,
Kab ranišnim słovam nazvacca –
Školniki.
 
Niaŭvahi bajałisia, prahłi pilnaści.
Vy ciepłiłi našyja vočy nadziejami.
Jak my, padšyvalcy, sa skury łupiłisia,
Kab być
Lubimčykami Fadziejevymi!
 
Biełaruskaja mova,
Maŭčańnia chviłinaju
Ušanuj adnaho sa svaich stareńnikaŭ:
Jak i ty, mieŭ pavahu,
Niaspynnapłynnaja,
Da kankretnych nazoŭnikaŭ –
Nie da zajmieńnikaŭ.
 
Błakit abmiervajuć kryły busłovyja.
Žyćciu kłapotna,
Burkotna račułačcy.
Kažu Vam synoŭniaj udziaki słovy ja
Tady,
Kałi Vy ich užo nie rasčujecie.
 
Chaj buduć pašany šatami ŭšačany
Nad Vašym spakojem
Niabiosy viernaści.
Chaj budzie pucham
Ziamla Ušaččyny,
Dzie Vam paŭtaracca
Školnymi vieraśniami...
 
 
 
 
Junačych snoŭ stałica
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
Rodnamu słovu
Było spradvieku, słova, ty
Krynicaj cudadziejnaj siły,
Što vyzvalała ź niematy,
Ajčyny nivu kałasiła.
 
Ty natalała śmiahły rot
I vykrasała ŭdar hramovy,
Kab sam saboju staŭ narod,
Pačuŭšy huki kreŭnaj movy!
 
 
 
 
*  *  *
Ja niekałi śviet z pryśvietkam
Imknuŭsia abjechać,
A mama – doma, tak być pavinna,
A mama, zdavałasia, viečnaju budzie.
 
Prachopłivajusia zaraz z pryśvietkam,
Kab miaściny vychadzić piechać,
Dzie maminy nohi pomniać ściažyny,
Dzie žaŭranak serca
                                              abryvajecca ŭ pierapudzie...
 
 
 
 
*  *  *
Dołi inakšaj nia treba ziamnoj,
Serca pahodnieje ad suciašeńnia:
Rodnaja mova stupała za mnoj
Ad kałychanki
Da hałašeńnia...
 
 
 
 
Paety
450
Vasilu Zujonku

 

#I
Puskałi ŭ vočy dosyć dymu!
Paety pačynajuć dumać,
Asacyjacyj karavany
Pa ŭsich radkach nakiravany.
Paety pačynajuć dumać –
Pabolšała ŭ ich haspadarka!
I słovy
Žałudami z duba
U arallu dušy spadajuć.
I prarastajuć tam naviečna
Rastok radka,
Hałinka vierša...

 

#II
Chaj kłopat svoj ratok
Z hniaździečka prahna ciahnie, –
Šanuj, paet, radok,
Nie zachłynisia ŭ bahnie,
 
U tvani cišyni,
U brośni dabrabytu.
Nikoha nia vini.
Vinoŭnik jość nibyta?!
 
Chaj štohadok jadok,
Niachaj niama navaru –
Šanuj, paet, radok
I nie ašukvaj maru.
 
Sam dbaćmieš ab siaŭbie
I dumać pra dakoski.
Pradumaj sam siabie
Ad kropki i da koski.
 
Bo nie pa jedakach
I žončynaj sajecie –
Naščadku pa radkach
Ciabie sudzić, paecie!

 

#III
Paety – viasiołyja žabraki.
Pakul na piarynach drychnuć
Načnyja ŭkormlenyja žarabki,
Paety kidajuć žerabki
Na ščaście – vyciahvajuć ryfmu.
Nia śmiejsia, nia ŭ sejfie ich skarby – naŭkoł:
Suzorje, sukviećcie, suhučča,
Doł zrušyć drapiežnaj metafary toł.
Što ček tlennaviečny, suchi pratakoł,
Piačatka – jaje surhučnaść?!
Radki im našeptvaje pošap raki,
A čas na Brasłaŭjach, Tajmyrach
Biare, byccam rybinu, za žabraki.
Bahaty viasiołyja žabraki
Daŭhami i zajzdraściu ščyraj!
 
 
 
 
Parada ŭłasnaj łascy
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
Zorka matčynaj movy
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
Čałaviek u kosmasie
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
*  *  *
Ad ščaścia, ad tuhi...
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
*  *  *
Junactva śvietłaja časina –
Rasčynienaje ŭ maj akno,
Nastroju pudkaja rasina.
Junactva śvietłaja časina –
Z padmanam viravokim dno,
Nia ŭ zładzie ź vietraziem styrno.
Junactva śvietłaja časina –
Rasčynienaje ŭ maj akno.
 
 
 
 
Eciudy
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
Na Ušaččynu!
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
*  *  *

Žuraviny nie ŭzyšłi...                   
Ka mnie chłopcy nie pryjšłi... 
#Z narodnaj pieśni

 
Tut čyje praviny?                       
Hłochnuć baraviny.
Moŭknuć žaŭranki.
Sochnuć imšaryny.
 
Ich kałi
Taki ŭrakłi
Dośvitki
Ci vyciemki?
Chłopcy ŭ horad uciakłi.
Ručainy vyciekłi.
 
Za jakim raŭčukom,
Za ravinkaju
Chto prytułić plečukom,
Žuravinkaju,
Zaravinkaju
Nazavie
Na zialonaj,
Na šalonaj
Maładoj travie?
 
Płuh, pakinuty ŭ ravie,
Žurycca pa voryvie.
Kryŭda niema zaravie
Pa dalokim žoravie:
– Janka sieje kavuny,
A ja – žuraviny...
 
Byccam ničyjoj viny,
Ničyjoj praviny...
 
 
 
 
Kryk kryh
Raku-ščyruchu
Razumieju:
Joj rupić
Skruchu
Zimavieju
Skrucić chutčej
U vir kruty.
I – preč z vačej
Praz čaraty,
Kusty,
Karčy
Da dnia ciačy –
Ad hłuchaty načy
Ŭciačy.
Niachaj sabie
Adčaj sapie.
Strach
U jarach
Davołi
Drych.
 
Na volu
Prosicca
                      kryk
                                  kryh...
 
 
 
 
*  *  *

Pimienu Pančanku

 
Chleb z sollu ješ, –
A praŭdu rež! –
Nakaz,
Jaki nia miakka ściele.
Zrazajecca j kruty lamieš,
Spradajecca j chłuśni kudziela.
 
U vočy praŭdu rež,
Kałi
Hladzieć baišsia praŭdzie ŭ vočy,
Druhich paprokami kałi,
Trymaj jazyk,
Jak chvost saročy.
 
Zručniej piatloju pietlavać,
Čym rezać praŭdu
Prajdziśvietam,
Na pyciel plotki pytlavać,
Dastać susieda rykašetam...
 
Na pokuć,
Na ščaśłivy stoł
Niachaj pačesna zavitaje
Chleb čorny,
Čerstvy, jak padzoł,
I sol,
Jak vietrazia śvitańnie.
Chleb z sollu ješ! –
I ŭ hetym sol.
A ŭdosyć chleba najasisia –
Nia prahni,
Zbyŭšy bol i zol,
Zirnuć,
A što ŭ łasiejšaj misie.
 
O, dudak prahnaści ihra,
Što čeravu na vucha pieła:
Kab sollu –
Čornaja ikra,
A chleb –
Jak chatni lebiedź bieły!
Ź biaźśmierciem na adnoj nazie
La smalanoje łavy słavy
Łysiejuć dabraki ŭ čarzie
I praŭdalubaŭ lubiać navat.
 
Kab profil dabrakoŭ
Nia źnik
Zusim –
Na im
Na toj padstavie,
Što i na miakaci miaśnik,
Znak miakkaści
Im varta stavić.
 
O, dabraki.
Jak kumpiaki.
La łysin –
Kudzierak apieńki.
A praŭdalubiec – jon taki,
Jak ideał junačy,
Cieńki.
 
Ništo zahadaŭ dynamit!
Jak ni kruci,
A praŭdalubcy
Nie padychodziać pad łimit
I ŭ roźnicu nie pradajucca!
 
 
 
 
*  *  *
Surovy, ŭvohule, čas –
Fotaamatar viasioły:
Akras
Nie škaduje,
Jakraz
Nia bačyć u tym kramoły.
 
Spačatku rumianiec,
Surma.
Ad koleraŭ serca zapieła.
 
Na mnoha nie halsia darma,
Čakaje ŭžo tvoj čorna-bieły
Adbitak budzionny žyćcia,
Nadzionnaju pracaj surovy.
 
Čas viernie ciabie z zabyćcia.
Čało pieraśniežyć i brovy –
Pakinie
Žyćcia niehatyŭ,
Što farbaŭ nia viedaŭ,
Jak byccam.
 
Kab moh
Žyćciadaŭnaściu ty ŭ
Naščadku nanoŭ paŭtarycca...
 
 
 
 
*  *  *
Zakiń kalendary:
Dni – stachłaju sałomaj.
Biary
            kaleń dary,
Hałiny ruk załomvaj!
 
Adčaju chałachup
Źmiajoj na junych ściohnach.
Pał spałymniełych hub
Chaj zachłyniecca ŭ stohnach!
 
Chaj niebaschił kałin
Śvitaje nad taboju.
 
Noh žuraŭłiny kłin,
Viasłuj pa łistaboju!..
 
 
 
 
Paprasiłisia łiŭni ŭ vierš
Sonca śpieje
                  žoŭtaj łotaćciu,
                                          ad nieciarpieńnia
                                                                  pupyški łopnułi.
 
Porstka raskručvajuć
                  dubki nad kručami,
                                          u łahčynach laščynki
                                                                  pieršyja łiścinki.
 
                  Pracuje taropka
                                          telehraf navalničny:
                                                                  praciažnik – kropka.
Małanka!
Kłičnik!
 
Čuješ, u Turavie,
                  u Antopałi,
                                          hromam usturanyja,
                                                                  łiŭni zatopałi?!
 
Zirni, pasłuchaj:
                  pad viesiałuchaj
                                          ad Obala ŭ pantoplach
                                                                  patopami
pa-
                  to-
                                          pa-
                                                                  łi...
 
 
 
 
*  *  *
Adryvajemsia ad ziamłi
Samalotami i rakietami,
Kłopatami adnadzionnymi
I sumiatnioj pustoj.
Raptam zračecca ziamla,
Što biaz łaski
Zimuje i letuje?
Zory
Naŭrad ci voźmuć
Nas da siabie na pastoj...
 
 
 
 
*  *  *
Bajusia staraści hłuchoj,
Kałi jana,
Sivaja,
Niby słaniečnik nad lachoj,
Tvaje hady kivaje.
 
I asypajucca hady,
Jak hrad zasochły
Dole.
A viecier –
Visus małady –
Kpić ź nieviasiołaj dołi.
 
Žyć pakrysie,
Što naniasie, –
Niamudraje mastactva.
Los niezajzdrosny –
Na lasie
U vyradkach zastacca.
 
Śladziŭ,
Ci pakidaŭ ślady,
Ci piaŭsia da karyta, –
Niby na mytnicy,
Hady
Svaju spahoniać mytu.
Nadziejaj
Jak siabie ni cieš,
Što paryć doł zarana, –
 
Śviatlej idzie ŭ ziamlu
Lamieš,
Jak vietašok, zarany...
 
 
 
 
*  *  *
Abrabavanyja kurhany...
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
*  *  *
Nie zahadaješ svajoj viarście
Być doŭhaj.
Štohod pierad žyćciom raście
Apošni doŭh moj.
Kasu, a ci bułavu
Štomih naŭzhatovie trymaje
Skniaha –
Joj svaju hałavu
Addać nie chaču darma ja.
 
Štodnia vałtuźnia na tarhu.
Mialeje sałodki kiełich.
Starajusia abduryć karhu –
Ni na šeleh.
 
U daŭhach,
Jak jełka ŭ sukach.
Irviecca, choć nie viaroŭka,
Doŭh – i piatloj naŭzmach
Abaŭjecca surova...
 
 
 
 
*  *  *
Łastaŭka –
Chata matčyna,
Mnie pad kryło strachi –
Z djabłam,
Z aniołam u składčynu! –
Nie nadtačyć šlachi.
 
Zorami nie stłumačana:
Tolki – i bolš nidzie! –
Łastaŭka,
Chata matčyna,
Dobra ŭ tvaim hniazdzie.
 
Preč złybiada pašastaje,
Chopić śviatła načy, –
Ty akanicaj,
Łastaŭka,
U sny maje śvirhačy...
 
 
 
 
*  *  *
Drobnieńki doždžyk dyj nakrapaje...
Žurycca mienskaja radyjochvala.
Bałtyka, zajzdraść tvaja ślapaja.
Chmarnyja chvałi
Sonca schavałi.
 
Vyjdzi, dziaŭčyna, – serca - čakaje...
Možaš čakać, jak pahody z mora.
Šalonahubaja, hułam ciažkaja,
Bjecca ŭ adčai sałonaja zmora.
 
Ja ž tvaich nožak nie zamarožu...
Śniežań, čamu nie nahurbiŭ vydmaŭ?
Ja ž tvaje nožki ŭ šapačku ŭłožu...
Doždž pad piłipaŭku, chto jaho vydumaŭ?
 
Mžycca ad Jurmały da Łijepai.
Bałtyka, znoŭ z marazami niazhoda?
Drobnieńki doždžyk dy nakrapaje,
Hrukaje ŭ šybinu Novaha hoda...
 
 
 
 
Zvartnoc
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
Pčoły ŭ mory
Z mora – zmora.
Čaho vy, pčoły,
Palaciełi pa dziki miod,
Dzie adroham nahreła čoły,
Vadaspad ahłuch ad hrymot?
 
Vy z zachmarnaha łuhu,
Z łohu
Nieśłi noški ciažki spakoj?
 
Stomlena
Da bieraha złoha
Zmohłych pčoł
Prybivaje pryboj...
 
 
 
 
Pašana
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
Zbanacki šlach
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
Pakłon ad zor
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
La pomnika T. R. Šaŭčenku ŭ Ašchabadzie
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
Z daninaju ŭdziaki
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
Dałina kampazytara
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
Pijała
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
*  *  *
Ty ŭ maleńkim svaim kułačku...
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
Dzień dobry, Turkmienija!
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
Viečareje...
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
Ziamlačka
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
Jurta
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
Tut byŭ Charezm...
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
Chavajuć hałavu kania...

Konskuju hałavu ratuj...     
#Biełaruskaja prykazka

 
Hłuchoj trunoju – cišynia.
Barchan, što vieka.
Chavajuć hałavu kania,
Jak čałavieka.
 
Viadoma, konskuju ratuj –
Jana ŭratuje.
U Karakumy zabintuj
Biadu krutuju!
 
Barchanačujna pomnić słych
Kryk
I syk kułi,
Schavałi žach pažaraŭ złych
Voč Isyk-Kułi.
 
Ziamla žančynaj čuje bol,
Sama čakaje.
Na śpinie prastupaje sol
Sałančakami.
 
My źviazany spakon viakoŭ
Adnoj pasłuhaj:
Šmatuje cišu skon padkoŭ –
Ziamlu pasłuchaj!
 
Načy hłušeje vaŭkaŭnia.
Barchan, što vieka.
Chavajuć hałavu kania,
Jak čałavieka...
 
 
 
 
Zaprašeńnie ŭ Biełaruś
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
Udača
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
*  *  *
Kaladna-bieły bierah.
Mora,
Jak pieny šmat nabiła ty!
Tvaje pradonnyja kamory
Taiłi stolki biełaty.
 
Tabie budzionny dzień daloki,
Toj dzień daloki staŭ i mnie,
Kałi dačku paŭdzionnaj śpioki
Sustreła śnieham pa viaśnie.
 
Hulałi ŭ śniežki śmiešna, ŭciešna
Pryboj, jana i ja – ŭtraich.
Było nam
Śniežna i kuniežna
I moru –
Choraša biaz kryh.
 
Špurlała śniežku
Tak niaŭmieła,
Lapiła śniežku ŭpieršyniu,
Śpiakotnaj radaściu niamieła
Ad śniehu –
Biełaha vahniu.
 
Kałi ŭ ciabie takaja siła,
Pryboj,
Prašu, jak družbaka, –
Viarni mnie śniežku,
Što lapiła
Śpiakotna-smuhłaja ruka!
 
 
 
 
Aŭkštajtyja
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
Zarasaj
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
*  *  *
U ciubieciejcy žałudok...
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
Mudraja vosień
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
Źbirajecca navalnica
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
*  *  *
Biarostu hod
Ad złych hrymot
Čas aščadziŭ dla hramat.
Nia pomniŭ Noŭharad pahod,
U cichi letapisny zvod
Sam uryvaŭsia lamant.
Nie navinoj kryvavaj toj,
Što palahło paŭśvieta, –
Radok žachaje niematoj:
«Byst tиšиna vsie leto...»
 
 
 
 
Jenisiejskija sustrečy
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
Płača Łinda
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
La sosien Picundy
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
2
IMHNIEŃNI
Pad viečnymi sosnami
Mana viasnovaj hamany
Nie ašukaje bolej.
Spyniŭsia tvoj adłik ziamny,
Pieražahnany bolem.
Moj cień –
Praciah tvajoj viarsty.
Nia viečny jon taksama.
Ciapier mianie čakaješ ty,
A ja stareju,
                          mama...
 
 
 
 
*  *  *
«Tut ja zanačuju –
Žurby nie pačuju...»
Mierkłasia zastolle,
Jak tuha, hustoje.
A žurba – načnicaj,
Nieba – abažurynaj,
Žurycca krynica,
Bor syry zažurany.
Hołas padupały –
Skrucha žaŭrukova.
Ty abnačavała,
Mama,
Za rakoju...
Dy nie da spakoju
I za toj rakoju.
Chvoja nad taboju –
Synavaj žurboju...
 
 
 
 
*  *  *
Pierunami žahnanyja abrazy –
Pierastyłi aziory pradonna.
Vyspu smutku majho
Ledzianiać marazy:
Mamie ŭ ziamłi ściudziona...
 
 
 
 
*  *  *
Pierachodziać cialaty asfalt paciamnio.
Pavarotak na Ŭšaču!
Ščaśłivaja chvila.
I da statka byčka,
I da chaty mianie
Padhaniaje badłivaje słova:
«Aksyla!»
 
 
 
 
*  *  *
Chto skazaŭ...
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
*  *  *
Ździŭlajsia śvietu!..
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
U padvody
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
*  *  *
Statystyku, jak murašu...
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
Alhimantasu Bałtakisu
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
*  *  *
Choć viek tvoj – krajec vietaška,
Šlach ludziam znač ty, žyćmieš poki,
Kab nie raźbicca, jak maška,
Ab vietravoje škło epochi!
 
 
 
 
Načnyja astravy
A na šareńniku chłuśnia
I musić być sałodkaj.
Kab vypłyści na bierah dnia,
Choć pasyłaj za łodkaj.
 
Viasło razvahi
Spałaśni.
Ale duša abnyje
I znoŭ padasca da chłuśni
Na astravy načnyja!
 
 
 
 
*  *  *
Ščaśłivaj zorki samarodak...
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
*  *  *
Chaj chvala paśpić pad čaŭnami.
Błakit, tumanom pałaviej!
Łastaŭka dzień pačynaje,
Kančaje dzień sałaviej.
 
Upročki ciša načnaja
Źbirajecca.
Bor, nie ŭdaviej!
Łastaŭka dzień pačynaje,
Kančaje dzień sałaviej.
 
U pieśni ab sinim Dunai
Uściešna, duša, łaskaviej!
Łastaŭka dzień pačynaje,
Kančaje dzień sałaviej...
 
 
 
 
*  *  *
Ranak – rynak...
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
*  *  *
Nia treba
Z žančyny rabić śviatuju.
Jana ziamnaja, jak sienažać.
Niachaj buntuje,
Adčaj bintuje.
Joj hora žać i dziaciej radžać.
 
Načeje smutkam,
Dnieje ślazoju.
Zajmajucca na sienažaci ŭ cišy
Źniavieru dziadoŭje
I krasak suzorje –
Kab źničkami padać
U studniu dušy...
 
 
 
 
*  *  *
Dabraŭšy praŭdy hruz...
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
Čałaviek

Michaiłu Hierčyku

 
Nia chleba kus
I sała šmat,
A sens jadra ziamnoha
Razhryźci treba akurat,
Spraŭ šmat,
Turbot zamnoha:
 
Čarepać zołata i hraź,
Za djabła i za Boha,
Za ŭsich adkaznym być,
Ihrać
Jašče siabie samoha.
 
Niabyt pilnuje kožny mih,
I ščerycca źniamoha.
Usio jon viedaje i ŭsich,
Aproč
              siabie samoha!
 
 
 
 
*  *  *
Bačańniem nia złoviš žuraŭla...
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
Čorna-bieły adviačorak
Zhaleły cień sukoŭ
Prarezaŭ śnieh puchnaty.
I pryvid matylkoŭ
Sčez, vietrykam pahnaty.
 
Staŭ dniam hublacca łik.
Choć zorkam daj ahniu ty!
Za ŭzhorkam źnik całik,
Uźmiežkami pahnuty.
 
Zabyłi bałaty
Na svoj nastroj pahany,
I recha ź biełaty
Chrypić, jak bom pahbany...
 
 
 
 
*  *  *
Ciažka stychii strymacca...
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
*  *  *
Bajusia,
Nie pierapłyvu
Ŭ paślavajennym haradku
Na volnym bystraku
Raku,
Kab volnaj mieć
Adnu ruku,
Nie akunuŭšy hałavu...
 
Malenstva płytkaja raka
Hłybokaja dla chłapčuka.
A bierahi!
Da nieba – toj,
Druhi –
Z tryvožnaj niematoj.
 
Na rekach stałaści viry
Skrucić mianie chaciełi ŭ kruk.
Byŭ na žary
I na vary,
Časami nie chapała ruk.
I zachłynała z hałavoj
Biadoj,
Jak pałyny, sivoj.
 
A ŭsio zdajecca,
Ja płyvu,
Nie akunuŭšy hałavu...
 
 
 
 
*  *  *
Svoj sens maje zvyčaj niaŭmolny, kałi
Jon tlen čałaviečy pałić
I popiełu žmieńku viartaje ziamłi...
Kab uzychodziła pamiać.
 
 
 
 
*  *  *
Salony pot zdaŭna,
Ale
Spaznaćmieš na svaim čale.
 
Ciabie mazol tvoj znojdzie,
Dy
Adčuj, jak jon śviarbić, ćviardy.
 
Choć iścina adna,
Usio ž
Sam joju dumku rastryvož!
 
 
 
 
*  *  *
U viečnaść, by ŭ lusterka čaraŭničaje...
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
*  *  *
Zamoŭknie jon,
Zamiłavańnia drozd,
I papiarchniecca daŭkaju žurboju,
Kałi ty sam adčuješ
Svoj uzrost,
Svoj daŭni doŭh
Pierad samim saboju.
 
I tolki
Kłopatu viasnovy špak
Łaskava daść tabie
Adčuć darešty
Piaščoty prysmak
I adčaju smak,
Pakul ty
Na vyšejšy suk dziarešsia...
 
 
 
 
*  *  *
Sabor ujavy...
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
Daroha
Mianie paviadzieš ty ŭ apošni šlach,
Zabudziešsia ŭ dzień toj samy.
Pryciemki ŭ zhorblenych chatulach
Cień paniasuć u prysady.
 
Zakryje mnie vočy, jak miedziaki,
Karavych biaroz žaŭtałiście,
Chiba vierabiej pra mianie:
                                                    – Dzie taki? –
Spytajecca, jak kałiści.
 
Ja prava nia maju ŭ kryŭdłivaj nudzie
Sudzić ciabie duža stroha.
Ty prava nia maješ spynicca nidzie –
Taki tabie vyrak,
                                    daroha.
 
 
 
 
*  *  *
Pałičyš paśla...
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
Prysmałki
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
*  *  *
Zvarot sałodki da žytła...
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
Krapiva
Uładna pachnie krapiva
I zabyćciom, i žalem.
Miž inšych traŭ –
Trava-ŭdava,
Jaje siarpom nia žałi,
Uvahaj abyšła kasa,
Ruka biez rukavicy.
Rasa – ściudzionaja krasa
Pa zvyčaju baicca.
Tut vuhaleŭ
Zaviejny dym,
Viasna išła pa minach.
 
Pa ŭsim žyvym,
Ciapier byłym,
Runieje napaminak.
 
 
 
 
*  *  *
Ničoha nie razumiejučy...
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
*  *  *
Navała brała...
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
*  *  *
Niachaj płyvuć čaŭny...
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
*  *  *
Vohnišča ŭ łuzie dachodzić dymłiva,
Zol saramłiva prajmaje.
Łiściu,
Što vierasień puścić na młiva,
Volna byłosia pry mai.
 
Syducca ŭ kryŭdzie –
U lutaj karydzie,
Zhłuchnuć viatryski ad hamu.
Žalem ahornie,
Ščymłiva adydzie
Cichaja vosień, jak mama...
 
 
 
 
*  *  *
My – ad ahniu...
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
*  *  *
Mianie žahnała haładucha
Ŭ imia ajca, śviatoha ducha
U dni vajny, paśla vajny.
Zima ad choładu dubieła,
Pierasiavała pyciel bieły,
I kpiła kazka pra błiny.
Žyćciom duchoŭnym žyŭ badaj,
Adno što nie prasiŭ: «Padaj...»
 
Ja zredku dychaŭ chlebnym ducham,
A bolej ducham žyŭ śviatym.
I hałava chadziła kruham
Ad hoładu. Dy sens nia ŭ tym.
 
Z asnoŭnych iścin
Samatuham
Adnu spaścih:
«Nie padać ducham!»
I, čorny,
Rodny niebu,
Dorah
Nadzionny chleb
U kmienie zorak.
 
 
 
 
*  *  *
Les nad pažaryščam nia płača,
Atožylle idzie ŭ pahoń.
Zialonym – praz ahoń haračy –
Łistom paŭtorycca ahoń.
 
 
 
 
*  *  *
Z zadumnym vieraśniem idu...
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
*  *  *
Daroha na Ŭšaču praz pole, praz bor,
Kryvaja, prastujecca prama.
Śviatleje ŭ kasataj biarozy prabor...
Śviatkoŭ było mała u mamy...
 
 
 
 
Klanovymi prysadami
Zabudź na tłum,
Na zvady –
Ad śviežaku chmialej!
Klanovyja prysady
Za bieły dzień śviatlej.
Jašče łistoŭ zamnoha,
Ich sivier stros nia spres.
Z klanami ŭ padkidnoha
Hulaj na intares.
Rež z-za plača z zapałam,
Dy nie zusim łiści!
Stupaj pa šorstkim, pałym,
Pa kołišnim łiści.
Dla dum,
Dla noh raźminka.
Biaruć u prymaki
I vioska Žuravinka,
I vioska Kułiki.
Chaj chmary smutak voziać –
Aprykły svoj abrok.
Jak vosieć,
Pachnie vosień
Snapami da abłok.
Žyćcia dary bažejuć,
Śviatlejuć, dałiboh, –
Ad rańnich Rubiaževič
Da źmierkłych Nałibok.
Chada nie zachistała,
Pakul z taboj,
Chadok,
Praśvietlenaja stałaść,
Razvahi chaładok.
I kožny šołach
Dorah.
I lohka zabryści
Pa nieatuchłych zorach
U nieba ŭ zabyćci...
 
 
 
 
*  *  *
Žyćcio pražyŭšy...
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
Paŭdzion
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
*  *  *
Jak sonca na ŭskocie, mara
Čakaje z prajaśnienym vobłikam:
Kałi heta čornaja chmara
Abierniecca biełym vobłakam?
 
 
 
 
Dzie raśćviłi tvaje ślady...
Raku trymała ldami,
Try mała –
Piać zavał.
Dziaŭčyna maładaja.
Vačej viasnovy pał.
 
Raka łamała dałi:
U piekła abo ŭ raj!
Dziaŭčyna maładaja –
Choć višni abiraj!
 
A ściežka ź pieravała
Źbiahała praz sady,
Ślady kanśpiravała...
Dy raśćviłi ślady!
 
 
 
 
*  *  *
Recha ŭ iržeŭi paranicca...
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
Sustreča z Alenaj u Noŭharadskaj Safii

So stieny etиch hłaz žurba...     
#O. Mandelštam

 
Ani zmahła ŭračy, ściana,           
Ciabie imhła ślapaja.
Jak bol,
Jak radaść,
Čyścinia
Niaŭmolna prastupaje.
 
I praz
Napłastavańni zła,
Praz brud,
Praz hnieŭ astyły
Krasa ŭzyšła,
Svajo ŭziała,
Viaki pierastupiła.
 
Vyšej uchvał,
Vyšej abraz
Śvitaje tvar niatlenna –
Abłičča
Ci śviaty abraz? –
Słavianicca:
                          Alena.
 
Imia – jak śpieŭ.
Išłi viaki
I klenčyłi Alenie.
Tlen – Boski hnieŭ.
Tlen – hrech ciažki.
Krasoju – nataleńnie.
 
 
 
 
Dym sorak čaćviortaha
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
Zazimak u Jurmale
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
*  *  *
Rasa ŭ kanvałijach naraśpiŭ...
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
*  *  *
Kałi z taboj mahłi b
Viarnuć toj mih nanoŭ,
Łaskavaj chvałi ŭschłip
U sietkach tumanoŭ.
 
Z burštynnaj hłybini
Burštyninkaj śviatła
Na mokraj dałani
Ty ŭ Bałtyki była.
 
Źmianiła mora hnieŭ
Na łitaść z-za ciabie.
Moj smutny smutak dnieŭ
U viečnaj varažbie.
 
Z łaskavaje viny –
Łuska łaskavych słoŭ.
Hustyja tumany,
Kapryzny vaš ułoŭ.
 
Chto sietki naviadzie?
Chmuryniacca šmatki.
I čajki na vadzie –
Adčaju papłaŭki...
 
 
 
 
Pytańnie praz hady
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
Dziaŭčatam fiłfaka
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
*  *  *
Ci ŭ ludziej
Niespatoleny smutak,
Ci ŭ śniahoŭ
Śvietły sum uziałi,
Vy ziniełi, biarozy,
Čamu tak?
Pasiviełyja skroni ziamłi...
 
 
 
 
*  *  *
A cišynia, jak son.
Davier spakoju krok.
Ani čuvać krasion,
Što tkuć łaskavy zmrok.
 
Raptoŭny samalot
Apudzić cišyniu.
Śnieh –
Dymna-bieły kot
Zaciahvaje kurniu.
 
Kramianaj čyścini
Na ŭvieś by śviet było.
A ŭ vyšyni –
Zirni:
Nervovych zor tabło!
 
Zadumany, źdźmuchni
Cišynku z dałani.
Daremna nie mani
Sabie i cišyni.
 
 
 
 
*  *  *
Śmiajomsia dasiul ź pieršabytnych ludziej:
Ich prahnaść nia maje karyści –
Pad staraść
                                hryzucca za kostku luciej,
Bo kostki niama čym hryźci!
 
 
 
 
Zimovy dośvitak na ŭzmori
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
Pieršy prarok
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
Urok anhielskaj movy
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
U zialonych zatokach
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
*  *  *
Ani čakaj paruk, zaruk,
Kab być u hnievu ŭ łascy.
Trymajsia ŭ niebie, jak žaŭruk,
Na pieśni ŭłasnaj...
 
 
 
 
*  *  *
Adčajnaściu ataŭ
Zapachłi ledziašy.
Ja ŭsio tabie addaŭ
Z patajnikoŭ dušy.
 
Jak letašnik, adtaŭ
Pa ciopłym tumanie.
Niaŭžo ŭsiaho addaŭ
I bolš niama mianie?!
 
 
 
 
*  *  *
Nia rvi
Balučaje kareńnie,
Nie abiarni viasnu zimoj,
Choć paškaduj adbitak moj,
Majo ziamnoje paŭtareńnie.
 
Chapaje ŭ skruchi vieracion,
Kab nitak dla biady napraści.
Začaŭsia,
Jak zarok na ščaście,
Maładzičok zabytych dzion.
 
Nia daj mnie stać
Ahłuchłym zvonam,
Jakomu vyrvałi jazyk.
Nia daj,
Kab zachłynuŭsia skonam
Moj u niabyt apošni kryk!
 
 
 
 
*  *  *
Chaj nie vidno...
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
*  *  *
Na dośvitku abrać
Sabie ściažynu dnia,
Što padšukać abroć
Dla bystraha kania.
 
Paplečnicu abrać
Sabie da schiłu dnia,
Što pole abarać,
Dzie ŭ minach cišynia.
 
Ładź ź lubaści abroć,
Śpiech nie biary ŭ siabry.
Piaščoty kłin
Nia zbłoć –
Z pavahaj abary!
 
 
 
 
*  *  *
Ja zakłaŭ svoj spakoj, dušu,
A tabie heta ŭsio – nie zamnoha.
Adpuści mianie, ja prašu,
Choć na mih da siabie samoha!
 
 
 
 
*  *  *
Chvałicie lot miača...
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
*  *  *
Padydu dy prystoju...
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
*  *  *
Zialonyja zorki rastuć z-pad kamla...
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
*  *  *
Na dośvitku ŭsio pramianicca,
Pad viečar ćmianicca skiepłiva.
Na niebie
Tvaja viečarnica
Trymcić,
Jak na šybie nadskiepinka...
 
 
 
 
3
VIETACH SMUTKU
*  *  *
Ja pryvidam pryjdu,
Ale takim łaskavym,
Jak radasny ŭspamin,
Jak cichi napamin,
Što honić preč biadu,
Daje ciapło atavam,
Viatry łichich časin
Puskaje na raźmin.
 
 
 
 
*  *  *
«Dušoju małady
I małady abłiččam, –
Śmiajałisia hady, –
A my ciabie abłičym.
 
Nia łičyš nas, a my
Usio tabie prykiniem:
Hramničnyja hramy
I kaniu ŭ łuzie sinim,
 
Tvoj dzień u mituśni,
Tvoj u drymocie ranak.
Na schile dzion pryśni
Raskošu samabranak.
 
My varanych dadzim
Tabie z žurbotnaj pieśni.
I nas dahnać, jak dym,
Siabie nadziejaj pieści...»
 
Śmiajałisia hady.
Daŭno.
Samotna siońnia.
 
Pieraćviłi sady.
Prystałi ź pieśni koni.
 
 
 
 
*  *  *
Prahinajecca most...
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
*  *  *
Adździač pryboju za davier...
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
*  *  *
Asieńni chaładok
Jašče nie chaładeča.
Nia tuzaj pavadok,
Apošniaja sustreča.
 
Kułicca pad adchon
Jašče nia čas kalosam.
Imčać by na abhon,
Navypieradki ź losam!
 
Chaj vyśvietłić dušu
Adčaj, jak maj,
Śviatkami.
Ciarpieńnie maj,
Prašu,
Apošniaje spatkańnie!
 
 
 
 
Try pryśviačeńni maim viosnam

* * *

Leču kožnuju viasnu
Maraj trapiatkoju,
Što nanoŭ
Žyćcio pačnu
Z maładoj travoju.
 
Z pieršym hromam
Raŭčuka,
Maładym, ściudzionym,
Ź pieršym zvonam
Žaŭruka –
Kłopatam štodzionnym.
 
U zialonaj hamanie
Radaść na papasie.
Niby šmat jašče ŭ mianie
Viosien u zapasie...
 
Tolki z kožnaju viasnoj
Ja hladžu,
Dzie viosny.
Da mianie śpinoj, śpinoj
Rańni śviet dzivosny.
 
Ad mianie bačkom, bačkom
Ciomnyja ściažyny.
Da mianie maŭčkom, maŭčkom
Niedavier ptušyny.
 
Kožnuju viasnu
Maich
Viosien mieniej, mieniej –
Nie biaru ŭ biarema ich,
Zachinaju... žmieniaj...

 

* * *

Uzhorkam na prysłon
Śviarbicca –
Tačycca pačała trava.
Saroka –
Śniežkaj na viarbincy.
I žaŭrukoŭ –
Jak z rukava!
 
Nastroj padros,
I ranak vyras.
Abieruč zory łatašy.
U rekach – hłybaść,
Niebie – šyraść,
I tolki ščyraść –
U dušy!
 
Z pašanaj chočacca schiłicca
Nad zybkaj šybinaj staŭka
Pierad runiavaściu ihłicy,
Pierad raptoŭnaściu łistka...

 

* * *

Daŭni
Haspadarčy kłopat:
Tolki b vyjści na viasnu –
U hustuju siniznu,
Śmieły vyśvist,
Ciopły łopat.
 
Na viasnu ja znoŭku vyjšaŭ,
Ščyry ščebiet
Łaščyć słych,
Stała bolš
Siabroŭ byłych,
Bolš
Pryhorblenych uzvyššaŭ.
 
Bolej
Damavin ciažkich,
Što maje cryhnułi plečy.
Zor pamienieła maich
U tabie, spradviečny
Mlečny.
Mienš padkoŭ,
Vichrastych hryŭ
Rysakoŭ
Majho adčaju.
Byccam za abryŭ
Zabryŭ –
Ja sa smutkam prykmiačaju.
Zorki rospačy
Hašu,
Saščapiŭ dałoni doščak, –
I špakoŭni,
I dušu
Pierapoŭni,
                        vieśni poščak!
 
 
 
 
Siabram
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
*  *  *
Niedzie paśla maich saraka...
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
*  *  *
Štohod uciakaje chutčej
Pryhorbleny tvoj niebaschił,
A los usiaho što pakinuŭ –
 
Viasiołaje rańnie vačej,
Paŭdzion nierastračanych sił
I pryciemak prypaminaŭ...
 
 
 
 
*  *  *

Piečal moja svietła.   
#A. S. Puškin

 
Žytło majoj dušy
Zasielena taboju,
Śviatło majoj tuhi
Zacieplena taboj.
Śviatła nie patušy,
Bo ŭciomnačy aboje
Abrałi šlach daŭhi
Z adviečnaj varažboj.
 
Nastroju b nie ŭračy
Tvajho, niby pryboju, –
Kab zhoda nie spłyła,
Jak pa vadzie kruhi.
Śvitaje mnie ŭnačy,
Ja vyśvietlen taboju.
Nie pakidaj žytła,
Śviatło majoj tuhi...
 
 
 
 
Tabie
Žurbie nia skažaš: «Zhiń!»
Jana adčaju rada.
Ty – źnikłivaja płyń,
Žadanaja, jak zdrada.
 
Maj łitaść,
Napamin, –
Hady nie pierahortvaj.
 
Ty – płyń,
A ja – pałyn,
Ad smutku pierahorkły.
 
Jak ranicy –
Hłynu.
Nadzieja nie pakinie:
Sivomu pałynu
Na mih
Adbicca ŭ płyni...
 
 
 
 
*  *  *
Latuć nie da mianie...
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
*  *  *
Ja, na reŭnaść...
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
*  *  *
Jak akijan, hłuchnu...
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
*  *  *
Zabyć na ŭsie napaści
U viekavoj siaŭbie:
Prypaści –
I prapaści,
I praraści ŭ tabie!
 
 
 
 
*  *  *
I nie sa mnoju,
I sa mnoj,
I nieziamnoju,
I ziamnoj
Była ci nie była ty?
Ujavaj,
Javaju,
Manoj,
Ahłuchłaj cišaj,
Hamanoj
Chistała šeptam šaty,
Jak ty, davierłivaj načy?
I mnie šaptała: pamaŭčy,
I mnie kazała: słuchaj.
Razmovu nie sa mnoj viała.
Śviatłom zajmałasia imhła,
Bol dnieŭ
Łaskavaj skruchaj.
Da słova pomniu ŭsio,
Ale
Davieru bolš było imhle.
Zhadać nia maju prava
Ni słova
Z pryvidnaj pary.
Usio, jak zmožaš,
Paŭtary
Da słova –
Budź łaskava!
 
 
 
 
*  *  *
Ty maładoj pakutaju...
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
*  *  *
Ruki załomvałi
Skraźniaki.
Słuchaŭ ja,
Cišy pałońnik,
Biassońnik:
Płakałi ŭ cichuju noč
Ciahniki.
Biłasia kropla
Ab padakońnik.
 
Vočy śvitałi tvaje
Nada mnoj.
Palcy spahady
Pieraplałisia.
Tryźniłi
Djabły davieru
Manoj,
Šału anioły
Staiłisia ŭvysi.
 
Łaska tvaja,
Jak praz palcy
Ručaj:
To apiače,
To ściudziona zanyje.
Nie pryručyć ich,
Jak ni pryručaj,
Dźvie niedatknionki –
Dźvie dzički lasnyja.
 
Ciša
Chmurynkaj najšła prałiŭnoj.
Nieba spryjała
Niejkim tam vieham.
Pachła adlehłaść
Adlehaj,
Viasnoj.
Śniežań nia moh
Adkupicca śnieham.
 
Preč
Aściaroha pajšła naciańki,
Zołak zajmaŭsia –
Adčaju pakłońnik.
Vyłi ŭ praciahłuju noč
Ciahniki.
Biłasia kropla
Ab padakońnik.
 
 
 
 
*  *  *
Ty čuła słovy ŭsie...
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
*  *  *
Ja stanu, jak step, salony,
Niby Ledavity,
Škvalny,
Kab tolki pačuć:
                                          – Šalony!
Kab tolki pačuć:
                                          – Nienarmalny...
Rastaju bojazi ldziny,
Sadźmu
Niedavieru barchany,
Kab tolki pačuć:
                                          – Adziny!
Kab tolki pačuć:
                                          – Kachany...
Hatoŭ na lubyja zhuby,
Kab moŭkłi huby adčaju,
Aby nie adčuć:
                                  – Nialuby...
Aby nie pačuć:
– Zvyčajny...
 
 
 
 
*  *  *
Zialonaja imha...
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
*  *  *
Niby raŭčuk,
Praz try chady,
Niastrymany ŭ žurbie,
Prabjusia ja
Praz try hady,
Praz tryśniahi,
Praz try śniahi –
Aby šumieć tabie...
 
 
 
 
*  *  *
Bol rasstajnych daroh...
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
Nahadanaja idyłija
Sčachła ścichłaje zołata hrubki,
Zaniałosia łaskavym popiełam.
Abraniła piaro hałubki
Pachapłivaja noč nad popłavam.
 
Haśnie pryvidny zachad hrubki.
Zhoda vokam stumanienym hlanuła.
Cišu choć raźłivaj u kubki,
Syradojnuju i cichmanuju.
 
Pieraśmiahła śpiakota hrubki.
Zmrok spahadłiva cieni vyprostvaje.
Saramiažnymi iskrami hrudki
Mnie baluča prabiłisia ŭ rostani.
Tvaje...
 
 
 
 
*  *  *
Viasnovymi b ružami ružyć...
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
*  *  *
Ty adprečyła kryŭdy saboju.
Adpłyła
Zła
Ślapaja imhła.
Saramłiva-tryvožnym saboram
Uva mnie ty śvitalna ŭzyšła.
 
I adrazu
Viasnovyja frazy
Pramaŭlać pačałi marazy.
Mnie nia strašny źniavahi,
Abrazy –
Vidniać zmrok
Tvaich voč abrazy.
 
Radaść ščodraju mierkaju mieru,
Dy zacieplacca śviečki viny,
Ledź dychnie suraviej niedavieru,
I zanyjuć adčaju zvany.
 
Rad ja zoram,
Hajam biełakorym.
Biez tvajho ja načeju śviatła.
Saramłiva-tryvožnym saboram
Uva mnie ty śvitalna ŭzyšła...
 
 
 
 
*  *  *
Upieršyniu zirnie...
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
*  *  *
Ty moram nadziei była...
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
*  *  *
Pa plačy...
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
*  *  *
Ty mnie daruj za łistapad...
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
*  *  *
Pad aknom u ciabie...
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
*  *  *
Pamiać kryŭdu trymaje...
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
*  *  *
Ni słovam nie adhuknułasia ty...
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
*  *  *
Imkłivy čas taki,
Što śledu nie vidno.
Ci mnie pisać z ruki,
Ci śled zabyć daŭno
Kryŭdłivyja radki
Pra ciomnaje vakno?
 
Dzion śvietłych kamiańki,
Napeŭna, źleciać dno
Zabytłivaj raki.
Dy ŭspomni zaadno
Tady maje radki –
 
I nie tušy vakno!..
 
 
 
 
*  *  *
My lechi smutku polem...
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
*  *  *
Jak ciemru vykraści ŭ načy...
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
*  *  *
Ja staŭ bieź ciabie nie mahčy...
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
*  *  *
Jano nada mnoj uzyšło...
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
*  *  *
Ciapier kazać mnie «Vy»...
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
*  *  *
A śniehapad napaŭ na sad.
Vidnieje na dvare.
Chto siviznu maju nazad
Ź viasnoju zabiare?
 
Śviatleju, jak zimovy sad.
Viasnovym być nia mnie.
Idu, ŭzimieły, naŭpapad
Pa biełaj całinie.
 
A sad nie ŭzvaruchnie hałin,
Ja sum nie ŭzvarušu.
Choć łaskaj apiačy ŭspamin,
Jak niekałi dušu!
 
Śniažok zaśviedčyć,
Małady,
Što śvietła ŭsio było.
 
Nia maj biady –
Maje ślady
Zaviejaj zamiało...
 
 
 
 
*  *  *
Raspałaviniu ja šar ziamny...
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
*  *  *
Budź z naturaju krutoj...
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
*  *  *
U dreŭ taksama svoj tałan...
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
*  *  *
Kryvič i ziamlak Skaryny...
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
*  *  *
U došku ćvik idzie,
Idzie ŭ sasnu z palohkaj,
Čužy žudzie, biadzie,
Sahniecca –
Nie spałochaj!
 
I stać saśnie ścianoj –
Śpinoj viasiołaj chaty,
Ci viečnaj toj,
Adnoj,
Dzie ŭžo nia strašny kraty.
 
Chto
Znoŭ
Pa čaradzie?
Čakajuć śmiech i łicha.
Tak hułka ćvik idzie –
Ažno naŭkollu cicha.
 
 
 
 
*  *  *
Adstać ad šumnaha paromu...
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
Voziera la niebaschiłu
480
V. Z.

 
Byccam ciapła staje,
Sonca śmiajecca miła...
Stałyja dni maje –
Voziera la niebaschiłu.
 
Šepčucca dzion čaraty,
Radaści husi – ŭ vyraj.
Chočacca dabraty,
Chočacca družby ščyraj.
 
Hrejuć spahady kastry.
Tleje adčaju prysak.
Chvalaj z čała satry
Pryvid samotnych rysak.
 
Zornaj majoj žurbie
Na niedalokaj miłi
Cieniem adbicca ŭ tabie,
Voziera na niebaschile...
 
 
 
 
Padabajecca     Nie padabajecca
2009–2019. Biełaruś, Miensk.