РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі      Гасьцёўня      Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Янка Купала
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
Нібы паэт
На сьвеце на белым жыў Янка адзін,
Быў добры сусед ён і добры быў сын,
Любілі яго ўсе, на куце сядзеў,
Ніхто лепшай ласкі, як Янка, не меў
І праўда – зь яго быў нішто чалавек.
І, пэўне, так зжыў бы ён цэлы свой век.
 
Дзе жыў гэты Янка, там двор блізкі быў,
Туды схадзіць часам наш Янка любіў,
Але – не на працу, а так сабе, – знаць.,
Пабыць з панічамі, жыцьцё іх пазнаць.
І добра пазнаў ён іх гэта жыцьцё,
Бо стала нямілым яму сваё ўсё.
 
А толькі, як Янка ні корчыўся ўвесь,
Ніяк цераз панскі парог не пралез;
Ні хорт і ні выжал цяперака стаў,
Ад вёскі адбіўся, ў палац не папаў.
У вёсцы ўсім страшны, глядзіць, нібы пан,
У двор жа як прыйдзе – такі самы хам.
 
Нарэшце дакучыла Янку жыць так.
Нырнуў сюды-туды, папаў нейкі знак, –
Прадаўся (так чуў) ў нейкі чорны саюз
I гэй жа ўсіх вабіць у гэты хаўрус!
Што станецца далей з гэроем маім,
Я вам раскажу другім разам аб тым.
 
1908
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца Водгукі
2009–2019. Беларусь, Менск.