РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі      Гасьцёўня      Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Янка Купала
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
Благая жонка...
Апляла мяне нядоля
          Зь неспакойнай бабай;
Ледзьве цягне ногі з поля, –
          Вадзіцца ж ня слаба.
 
Хоць яе мужык я родны, –
          Цягам мучыць звадай;
Ці то годны, ці нягодны, –
          Прычапіцца рада.
 
Як даўгі язык разваліць, –
          Сам чорт не запрэча;
Век радню сваю ўсю хваліць,
          А маю нівеча.
 
Што яна мяне здатнейшай, –
          У адным б’е чыне, –
Разумнейшай, дасьціпнейшай,
          Лепшай гаспадыняй.
 
Часта паласаваў пугай,
          Валасы патузаў;
Скураной ня раз папругай
          Наляпіў ёй гузаў.
 
Стану біць, запёршы ў клеці:
          Дружна поўха скача;
I што ж? Плачуць толькі дзеці,
          I сама ўсьцяж плача.
 
I нічога, ой, нічога
          Ёй не памагае, –
Век браханьня абрыднога
          Баба не кідае.
 
Слухай, малец, будзь прыкладным,
          Раджу не за грошы, –
Не паддайся вочам здрадным
          Дзеўчыны харошай!
 
Не бяры жонкі выбрэднай
          Ды ў багатай скуры,
Хай сабе ўжо будзе беднай,
          Ды добрай натуры!
 
1906
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца Водгукі
2009–2018. Беларусь, Менск.