РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі      Гасьцёўня      Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Янка Купала
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
К зорам
К зорам агністым, к прывольлю нябеснаму,
      Вырваўшы зь ціны жыцьцёвай душу,
Мчыся, ня дайся цярпеньню балеснаму,
      Горда пакінь земляную глушу!
 
К зорам, што так над табой разгараюцца
      Льсьніста ў мільённай па небе сяўбе,
Рвіся, хай думы прабіць цьму стараюцца:
      Там херувімы спаткаюць цябе!
 
Песьні там, духамі зораў ствараныя,
      Будуць душу весяліці тваю;
Думна ўзьнясесься над нізяй туманнаю.
      Рдзеці дасі там прывольля агню.
 
З зораў, з-пад неба ўсё быцьце зямельнае
      Проймеш паглядам цікавым наскрозь;
Бачыці будзеш – з жыцьцём неразьдзельныя –
      Крыўду, бяспуцьце, нянавісьць і злосьць.
 
Горна расстаўшыся з буднімі справамі,
      Тысячы ўздохаў пачуеш з грудзей;
Вызнаеш брата з рукамі крывавымі,
      З сэрцамі гадзінаў поймеш людзей.
 
Крыкі, пракляцьці пачуеш нязнаныя,
      Мукі старыя, стагнаньні цямніц,
Трупамі ўбачыш паляны засланыя,
      Сьлёзы сірот, удавіц, маладзіц.
 
Будзеш глядзеці на гэта ўсё дзікае,
      К зорам жа мчаціся будзе твой дух;
Будзе на сэрцы спакойнасьць вялікая
      Ўскросшым зь нізін, дзе Зьніч праўды затух.
 
К зорам агністым, к прывольлю нябеснаму,
      Вырваўшы зь ціны жыцьцёвай душу,
Мчыся, ня дайся цярпеньню балеснаму,
      Горда пакінь земляную глушу!
 
[1906–1910]
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца Водгукі
2009–2019. Беларусь, Менск.