РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі           Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Янка Купала
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
На могілках
Стаю на могілках і думу
        Ў сьлязьлівым сэрцы калышу,
Ганю ад жыцьцевага шуму
        Ў загробны край сваю душу.
 
Бягуць прыгасшыя зраніцы
        Па наспах, плітах і крыжох;
На ўсіх знаць смутак без граніцы,
        На ўсіх лет многіх парос мох.
 
Ляжаць зарытыя тут косьці
        Ваяк гаротных за жыцьцё,
Сышлі ў зямлю на вечны госьці,
        Сышлі пад дзёрнаў пакрыцьцё.
 
Эх! б’ецца, б’ецца хтось нямала
        Гаротна ў шчасьці, то ў бядзе;
Скасіла сьмерць – і ўсё прапала...
        Дзе гора, доля, думы дзе?
 
Усё ў халоднай сьпіць магіле
        Сном вечным, непрабудным сном.
О сьмерць! Хто дзе цябе асіліў?
        Ня йшоў, ня зьлёг пад курганом?
 
Ідуць усе, і я за ўсімі
        Сыду з нудой, бядой сваей.
Так цяжка жыць паміж жывымі!
        Ў магіле будзе мо лягчэй.
 
[1906–1910]
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца
2009–2019. Беларусь, Менск.