РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі      Гасьцёўня      Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Янка Купала
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
Сірочая доля
Цяжка сірацінцы
        Адзінокай жыць;
Доля-весялуха
        Зьнікуль не бяжыць.
 
За хатай і ў хаце
        Цярпіць сірата:
То мароз марозе,
        То золіць слата.
 
Бачаць маці, бацька
        Роднае дзіцё;
Ўбогую сіротку
        Хто ж убача, хто?
 
Ад брамы да брамы
        Йдзе, зьбірае хлеб,
Ручачку працягне, –
        Кожны глух і сьлеп.
 
Кожны насьмяецца
        Над беднаю ей,
Са зрэбнай кашулі,
        З лазовых лапцей.
 
Ой, цярпіш, сіротка,
        Ўсё жыцьцё цярпіш;
Пойдзеш у магілку, –
        Хто ж паставе крыж?
 
Хто, як ляжаш спаці
        Навекі ў зямлю,
Пацеры згавора
        За душу тваю?
 
Хіба гэты вецер,
        Што ў платах пяе,
Хіба з дажджом хмарка
        Сьлязу праліе.
 
Хіба ночкай зоркі,
        Што ў небе гараць,
Па сіротцы ўбогай
        Будуць бедаваць.
 
[1906–1910]
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца Водгукі
2009–2019. Беларусь, Менск.