РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі           Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Ларыса Геніюш
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
Вечар жыцьця
Вечар жыцьця ўжо ступіў на парог,
моўчкі да нас прабіраецца ў сені.
Ляснуў зьнячэўку ля клямкі замок,
уздрыгануліся вушы сьценаў.
 
У печы кафлянай паленьне трашчыць,
сум і цяпло, цішыня па пакоях.
Верная хатка старая стаіць,
вечар вартуе і рэшткі спакою.
 
Кніжкі навокал, душы дабрыня,
ціха прысела за стол чалавечнасьць.
Дзесь за дзьвярамі грыміць мітусьня,
якая ўжо сталаму сэрцу пярэчыць.
 
Сьцішана боль адплывае з душы.
Хата – прыпынак роднае мовы,
веры, што покуль народ будзе жыць,
мова прыдасца для шчырай размовы.
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца
2009–2019. Беларусь, Менск.