РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі           Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Янка Купала
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
Дзяўчынцы
Ты адзінокай, я сіратою –
Возьмем і пойдзем разам з табою
            Колкай жыцьця пуцявінкай;
Долю, нядолю, сэрцы і думы,
Зложым скарб гэты ў скрыню адну мы,
            Будзь ты маёю, дзяўчынка!
 
Новую хатку табе збудую
I гаспадарку спраўлю такую:
            Будзе хлябок і скацінка.
Днём будзем працай час каратаці,
Прыйдзем з работы, будзем у хаце
            Пяяць з табою, дзяўчынка.
 
Цябе, о, вер ты мне, маладому,
Я не пазволю нідзе, нікому
            Крыўдзіці, строіці кпінкаў;
Сьцерагчы буду, як сваёй зрэнкі,
Новыя буду спраўляць сукенкі
            Табе, з табою, дзяўчынка.
 
Шчыра і міла, сэрца маё ты,
Дам табе колькі хочаш пяшчотаў,
            Буду паслушнай галінкай;
Буду, хоць віхры стануць шумеці,
Цёмна і жудка будзе на сьвеце,
            Ўсюдых з табою, дзяўчынка.
 
А як нам доля надта дадзене,
Дасьць болей гора, а шчасьця меней,
            Цяжкая прыйдзе часінка, –
Тады, як разам згодна жылі мы,
Зносячы сьпёкі і холад зімаў,
            Памром з табою, дзяўчынка.
 
Ціха ў пасьцелі ляжам жвіровай;
Крыж нам паставяць белы, яловы,
            Насып абложаць дзярнінкай;
Буры жыцьця мне сьлёз не скупілі;
Гэткі ж спакой у цёмнай магіле,
            Ды і з табою, дзяўчынка!
 
[1906–1910]
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца
2009–2019. Беларусь, Менск.