РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі      Гасьцёўня      Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Янка Купала
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
Вясеньняя раніца
Вясеньняя ночка,
Як стой, праляцела,
I раніца зь неба
Сплывае нясьмела.
 
Сьвет яснасьці ўзмахам
Пачаў дзянёк новы;
Хаваюцца з страхам
Начніцы і совы.
 
Мільённая зорак
Сямейка заснула,
Праменьнямі сонца
З усходу міргнула.
 
Туман зь сенажацей
Плыве, расьсяецца;
Звон пута чуваці,
Начлежнік пляцецца.
 
Ад птушыных песень
Лясы загудзелі,
I лісьце, і травы
Ад росаў зардзелі.
 
Прачнуліся вёскі,
Дым з комінаў вале;
Асьверы, павозкі
Скрыпяць недзе ў далі.
 
А сонца ўсё вышай!
Жыцьця ўсюды болей...
Плугі і бароны
Зашурхалі ў полі.
 
Рыкае скацінка,
Іграюць жалейкі;
Над цэлай мясьцінай
Стаіць гоман нейкі.
 
Ўсё йграе й ззывае
Да працы – аж міла...
Куй, браце, жалеза,
Пакуль не астыла!
 
[1906–1910]
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца Водгукі
2009–2019. Беларусь, Менск.