РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі           Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Рыгор Барадулін
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
Жароўня
Палаеш трывожнай зарою
Маленства майго партызанскага,
З пагнутай бляшанкі жароўня –
Намесьніца сонца ў замаразкі.
 
Паддзёўкі падціснуўшы туга
Вяроўкамі – тоўстымі паскамі,
Мы з доўгаю, ў сажань, пугай
Хадзілі ўвесь дзень падпаскамі.
 
I, пэўна б, разьбегся статак,
Саміх яшчэ пасьвіць ня шкодзіла б,
Ды любы нам быў занятак,
I бык нас палохаў, боўдзіла.
 
Ад дыму мы плакалі разам
I поўзалі ўсе на карачках,
Пакуль нам язык паказваў
Агонь з вугалька гарачага.
 
А перад паўдзённай парою,
Як цені ідуць упрысядку, –
Сарочыя гнёзды паролі
Ды яйкі пяклі у прысаку.
 
З твайго вугалька, жароўня,
Мы ў верасьні,
                                пасталеўшыя,
Дымілі цыгаркай пароўну
З сухога лісьця алешыны.
 
Патроны у жар паклаўшы,
На дроце цябе раскручвалі.
I над галовамі нашымі
Сьвістала чарга траскучая.
 
Як зоркі,
                  любой пагодай
У прысаку год нязгасныя,
Маленства майго паходня,
Твае вугалькі мне ясьняцца!..
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца
2009–2019. Беларусь, Менск.