РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі      Гасьцёўня      Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Янка Купала
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
Заручыны
Далёкай, нялёгкай сьцяганы хадзьбой,
Пад хвойкай высокай мы селі з табой,
            Як цар і царыца;
Шурпаты няжаты сох верас ля ног,
Спаў белы сплясьнелы пад шышкамі мох
            Над цёмнай крыніцай.
 
На сучча плятуча паўзла дзермяза,
Блішчэла нясьмела раса, як сьляза,
            На лісьцях лазовых;
Каронай зялёнай дзед-бор патрасаў
I шумам-задумам законы пісаў
            Ў нягаданых словах.
 
Нам моўча, як ночай, мігцелі агні,
Падгалей міргалі абгніўшыя пні,
            Як варта на стражы;
I ціха суліхай сьцікаўся, плыў цень,
За горы, за моры адходзіў наш дзень,
            Мінуты ўжо важыў.
 
Ўжо клаўся на часе мрок сумна нямы,
I поўнач на помач, палохаці сны,
            Нязначна падклікаў...
З-пад сосны выноснай ты ўстала, я ўстаў...
Над намі сукамі шум-бор рагатаў
            Бяз памяці, дзіка...
 
1911
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца Водгукі
2009–2019. Беларусь, Менск.