РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі           Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Янка Купала
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
Холадна...
Холадна, холадна ў хатцы маей:
          Лёгка навек загавеці;
Сыплюцца сьлёзы, як іскры, з вачэй;
          Божа! як жудка на сьвеце!
 
Голасна будзячы сонну глушу,
          Віхры зусюль завываюць;
Думка за думкаю лезе ў душу,
          Сэрца нудою сьціскаюць.
 
Нейкім туманам усё заплыло;
          Глуха!.. Ні сілы, ні гарту...
Ўсё пражыванае прахам ішло.
          Ўсё, што йдзе, думаць ня варта.
 
Зь нейкім пракляцьцем прыходзім на сьвет,
          Зь нейкім на той сьвет сыходзім;
Потам, крывёю век сьцелецца сьлед,
          Песьню змучэньня заводзім.
 
Ступіш... і гадзіны ўюцца ля ног,
          Крыкнеш... ня чуюць каменьні;
Рукі працягнеш ты, повен трывог...
          Ласкі ня знаюць паленьні.
 
[1906–1912]
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца
2009–2019. Беларусь, Менск.