РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі      Гасьцёўня      Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Янка Купала
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
Мая доля
Што дасі заўтра, доля зьмянлівая,
          Спадзяюся пацехі я мала;
Адно знаю, што ўсё нешчасьлівае
          Ты мне толькі дагэтуль давала.
 
Сіратой па чужых кутах кідала
          І нудою мне грудзі сушыла;
Ня раз так мне была ты абрыдала,
          Што ўсьміхалася шчасьцем магіла.
 
Ты калі мне ў вачох разьясьнялася,
          Сэрца білася верай, надзеяй,
Хоць нязванаю зьнекуль зьяўлялася,
          І тады адны сьлёзы я сеяў.
 
Ты шумела мне песьні магільныя,
          Як мяцеліца дзікая ў полі;
Ты нясла мне усё непрыхільнае...
          Эх, ня знаць бы цябе мне ніколі!
 
Мусіць, доля, ты ў цернях радзілася,
          А зіма і слата гадавалі,
Ад няволі ты мучыць наўчылася,
          А пасьля мне багі цябе далі...
 
[1906–1912]
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца Водгукі
2009–2019. Беларусь, Менск.