РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі      Гасьцёўня      Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Янка Купала
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
Дзьве долі
Расьце бярозка серад поля,
Ўдалі ад лесу, сіратой;
Жыве пясьняр з сваёй нядоляй,
З сваёй маркотнаю душой.
 
Ваюе з бурамі бяроза,
Мароз, слата сячэ яе;
Пясьняр зь няпраўдай б’ецца ў сьлёзах,
За ўсіх цярпіць, для ўсіх пяе.
 
Зь бярозкі сьвежыя галіны
Віхор зрывае, коціць ўдаль,
А песьняровы думкі-гімны
Ламочыць крыўда, гора, жаль.
 
Жыла бярозка, годзе жыці:
Сячэ на дровы дрывасек...
Ідзе пясьняр пад дзёрн злажыці
Сваю галованьку навек.
 
Бярозка ў печы ўжо вуглямі...
Дымы пад неба ўжо бягуць;
Памёр пясьняр, забыт людзямі,
А песьню ўсе яго пяюць.
 
[1919]
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца Водгукі
2009–2019. Беларусь, Менск.