РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі      Гасьцёўня      Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Янка Купала
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
А зязюлька кукавала...
Як на сьвет радзіўся Янка,
Як заплакаў многа-мала, –
Пела маці над калыскай,
А зязюлька кукавала:
      Ку-ку, ку-ку, кінь дакуку!
      Сьпі, саколік! Ку-ку, ку-ку!
 
Як падрос, падняўся Янка,
Як ганяць стаў ў поле стала, –
На жалейцы граў дзень цэлы,
А зязюлька кукавала:
      Ку-ку, ку-ку, кінь дакуку!
      Пасі, статак! Ку-ку, ку-ку!
 
Як вялікім вырас Янка,
Як стаў сеяць шчыра, дбала, –
За сяўбою пеў аб долі,
А зязюлька кукавала:
      Ку-ку, ку-ку, кінь дакуку!
      Сей палетак! Ку-ку, ку-ку!
 
Як ні сеяў пільна Янка, –
Ўсё чагосьці не ставала:
Янка сеяў – людзі жалі.
А зязюлька кукавала:
      Ку-ку, ку-ку, кінь дакуку!
      Жаці будзеш! Ку-ку, ку-ку!
 
Як старым-старым стаў Янка,
Як пазбыўся сілы ўдалай, –
Баіў байкі-казкі ўнукам,
А зязюлька кукавала:
      Ку-ку, ку-ку, кінь дакуку!
      Годзе баіць! Ку-ку, ку-ку!
 
Як хавалі людзі Янку, –
Галасілі многа-мала;  .
– А нашто ж памёр ты, сейбіт!..
А зязюлька кукавала:
      Ку-ку, ку-ку, кінь дакуку!
      Сьпі, саколік! Ку-ку, ку-ку!
 
1921
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца Водгукі
2009–2018. Беларусь, Менск.