РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі           Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Рыгор Барадулін
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
Янку Купалу
Мэлёдыя гэтых слоў
З маленства ў душу запала.
У галавах маіх сьветлых сноў
Стаялі
              Купальле,
                                    Купалка,
                                                        Купала.
 
Маці мяне купала,
Сьпявала
                      пра ноч
                                        на Івана Купалу:
– Ішла Купалка нявесела,
Краскамі вочкі завесіла.
Стала Купалка бедаваць,
А дзе ж мне ночку начаваць...
 
– Ідзі, Купалка, ў канец сяла,
Начуй, Купалка, ў Васіля,
У яго піва наварона,
Яго дачушка заручона...
 
Ноч па зямлі ступала,
Купалкі зьбірала.
Рэха ня спала:
                              – А сягоньня ж Купала,
Што ні зробіш – прапала:
 
Хочаш –
                    дзьверы ў суседа здымай,
Плот вынось на дарогу.
Мала сілы –
                          дарма!
Кліч каго на падмогу.
Заўтра не гавары...
 
Ноч паліла кастры,
Іскра
          ў душу мне запала –
Купала...
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца
2009–2019. Беларусь, Менск.