РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі           Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Рыгор Барадулін
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
*  *  *
Гналі роднай зямлёй палонных.
Сьмерць,
                    як лехі,
                                  калоны палола.
Ля знаёмага шчырага бору,
Дзе ігліца падсохла,
                                          як порах,
Дзе карэньнем спавіты сьцежкі,
Крок
          салдат сінявокі прысьпешыў.
I, сабраўшы апошнія сілы,
Ірвануўся
                      у верас сіні.
Верас сіні
                      паплыў кругамі...
Дзе сасонка на горку кульгае,
Птушкі
                цёплае лета хвалілі,
Злыя кулі
                    лічылі хваіны...
За прыгоркам бацькоўская хата.
Абкульгала сасонка салдата...
Пад рукой крывянеюць суніцы.
Гэта мроіцца
                              альбо сьніцца?..
За балотам
                        вёска на высьпе.
Жыта шнур каля хаты высьпеў.
Набіваецца ў вушы шоргат...
Маці круціць
                            цяжкія жорны...
Толькі шоргат
                                цішэе,
                                              цішэе,
Растае ў разнабоі птушыным...
Распрастаўшыся,
                                      лезуць з кішэні
Каласкі недасьпелага жыта.
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца
2009–2019. Беларусь, Менск.