РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі           Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Рыгор Барадулін
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
Прыбалтыка

Маіх летуценьняў прабабка
Прыбалтыка.

 
Вясны маёй
                          першая ластаўка,
Чакаю –
                  ты зноўку вернесься
I, як касынкаю аднаклясьніца,
Махнеш мне ветразем
                                                  сьветлым верасьнем.
 
Я шчырае слова табе выношваў,
Як першынца маці юная.
Слова пад сэрца тоўхала ножкаю,
Разам са мною трызьніла дзюнамі.
 
А за маімі заспанымі вокнамі
Горбілі гурбы гарбы свае вострыя.
Бура ў бары галасіла ды войкала,
Нібы на салёным эстонскім востраве.
 
Памлець там на бераг нагрэты палезе,
Прабой разагнуўшы,
                                              прыбой ускалмачаны.
За сінім застольлем
Краіна паэзія
Шліфуе бурштын слова мовы матчынай.
I вершы гарластымі чайкамі вылецяць,
Іх крылы прапахлі глыбінямі, рыбаю.
На гулкіх, як раніца,
Вузкіх вуліцах
Не разьмінесься ні зь сябрам, ні з рыфмаю.
 
I ў снох і ў падумках
                                              цябе я такою бачу
Зь ікрамі загарэлымі,
                                              з позіркам
                                                                    сінім –
                                                                    рыбачка.
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца
2009–2019. Беларусь, Менск.