РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі           Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Рыгор Барадулін
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
Зубру-равесьніку
Жарт
Я ў Белавежы спаткаў равесьніка.
Стаю, дзівуюся, вушы разьвесіўшы.
А мой равесьнік з грэчаскім профілем
спаважна пахрумствае галінкі крохкія.
Упэўнены поступ,
спакой алімпійскі,
нібы дадатнымі рысамі проста
яго надзялілі
                            першым па сьпіску.
Снуюць навокал
аляняткі падласенькія,
а мой равесьнік ня моргне вокам,
узвышаецца
                          белавежскім клясікам.
Як прыжыцьцёвы помнік,
цень ад яго вялікі,
ён незямной асалодай напоўнен –
ён зьняты з усіх улікаў.
Трэба прызнаць,
і ня блага яно –
майму равесьніку
                                      ў гэтым загоне.
I мне ня блага,
заўважан даўно
і – каб не сурочыць! –
ня быў у загоне.
I мне – дваццаць шэсьць,
і мяне зрэдку гладзяць пад шэрсьць,
ды мне яшчэ доўга пацець
                                                          на сходах,
                                                                                  нарадах,
                                                                                                      сэкцыях...
А мой равесьнік
                                    спакойна пасецца.
Губамі цёплымі абрывае ліст,
                                                                  які яму больш па сэрцу.
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца
2009–2019. Беларусь, Менск.