РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі      Гасьцёўня      Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Уладзімер Жылка
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
*  *  *
Мы любім даўнія паданьні,
Быліцы сівых песьняроў.
Няхітры іх апавяданьні
Аб справах мінулых часоў.
 
Нам даспадобы чэрпаць веду
Гісторыі з пажоўклых кніг;
З рукопісаў пра быт прадзедаў
Даведацца, што сьведчыць мніх.
 
Прыемна нам дзядоў надзеі,
Іх тайны думы адзначаць,
Вялікія ў мінулым дзеі,
Дзе й як змагалась наша раць.
 
Шануем мы бацькоў імёны:
Навука й прыклад нам яны;
І помнім мы і веча звоны,
І вольнасьць роднай стараны;
 
І нат мамэнты заняпаду –
Ў далёкім сумныя лісты –
Распазнаваць нас вучаць здраду
І родзяць помсты гнеў сьвяты.
 
Але нам будуць ўсё ж мілейшы
Часы, калі зь нізін, балот
З надзеяй ў шчаснасьць дзён сьвятлейшых
Устане ўзбуджаны народ.
 
Не відна йшчэ у завірусе,
Куды ляжыць ягоны шлях,
Але дух творчы ў Беларусі
Жыве й змагае долі жах.
 
І, можа, толькі той збаіцца
Падзей вялікіх нашых дзён,
У кім жыцьця не б'е крыніца,
Хто сьпіць і здолець недуж сон.
 
1921
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца Водгукі
2009–2019. Беларусь, Менск.