РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі           Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Рыгор Барадулін
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
Субтрапічная раніца
Хоць зь любой гарой
                                                туман жані!
Мутная,
                  бяжыць рака Калдобня.
Прашчурам пастой у цішыні
I адчуй –
                    сьвет сустракае добра.
Хай шумяць высока трысьнягі.
Ліўні йшлі –
                            спаўзае бераг стромкі.
Ліўні шчодрыя,
нібы багі
(Хмарам незнаёма слова
                                                      «стронцый»)
Ластаўка ля самае вады.
Б'ецца рыба
                            сьлізкая, цяжкая
(Тол глухі,
                      з капрону невады –
Гэта ўсё яшчэ яе чакае).
Студзіць ногі ранішняя твань.
Расхінай трысьнёг заспаны,
                                                              млявы, –
I сустрэнеш сонца шчодры твар
(Потым і на ім заўважаць плямы).
Лесуном далёкім
                                      ходзіць грэх.
А зямля зялёна-маладая.
(Шар зямны,
                            як грэцкі той арэх,
Скальпаваць ніхто шчэ не жадае.)
Вырай скінуў мокрае пяро.
Як Адам,
                    чакаю, перазяблы,
Ну калі Ўсявышні мне рабро
Выламіць?
Калі ж дасьпее яблык?..
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца
2009–2019. Беларусь, Менск.