РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі      Гасьцёўня      Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Янка Купала
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
Шоў я пушчаю...
Шоў я пушчаю аднойчы,
А ісьці нялёгка пушчай, –
Тут насустрач позірк воўчы
Вызірае жудка з гушчы.
 
Пацярэб'ем, ломам трушчу,
А ён сьледам патарочай,
Кіну торбай, грыбам-хрушчам, –
Зубы скаліць, пхнецца моўча.
 
Хоць бы ўжо расстацца з ночай,
Хоць бы вочы дзень расплюшчыў:
Каб заглянуць сонцу ў вочы,
Каб ня знаць цянётаў-блюшчаў.
 
Разьвіднела. Ў чорнай гушчы
Зьнік маланкай позірк воўчы,
Заіграла песьні пушча,
Дзяцел дзюбай затуркочыў.
 
За яснотай, каб ня збочыць,
Мкнуся, пруся, верас трушчу –
Праз карчоўе, праз ламочча, –
Хай зьвяр'ё там пушчу лушча.
 
Гэтак з ношай, як той грузчык,
З ношай рызыкі малойчай,
Рвучы путы, скруты, блюшчы,
Відным шляхам далей крочу.
 
1935
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца Водгукі
2009–2019. Беларусь, Менск.