РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі           Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Ларыса Геніюш
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
Кір
Любоў і праўду я бяру за шчыт,
і зь імі йду бясстрашна ў цяжкі час;
я не пяром, а гастрыём душы,
пішу крывёй зчарнелаю да Вас.
 
Жалобны кір над маім прошлым лёг:
ня ўчую больш матулі цёплых слоў –
на вуснах ёй заціх апошні ўздох
як тысячам замучаных рабоў...
 
Равы братоў, цяжкія сёстраў дні,
страшэнны боль апошніх бацькі год,
людзкія душы, сёла ў агні,
а на крыжы замучаны народ.
 
Хоць неба сяньня срогае маўчыць,
я ў адраджэньня веру ясны цуд:
любоў і праўду, свой магутны шчыт
уздымаю сьмела прад панамі пут.
 
Ня страшна мне іх мсьцівасьці і кар,
бо ў маім сэрцы вера, не сумлеў –
ў маёй душэ не попел, але жар,
ў маіх ачох ня сьлёзы, але гнеў.
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца
2009–2019. Беларусь, Менск.