RODNYJA VOBRAZY Vobrazy miłyja rodnaha kraju,               
Smutak i radaść maja!..
      
 
Jakub Kołas
    Hałoŭnaja      Słoŭniki           Spasyłki      Ab sajcie       Кірыліца      Łacinka    
Janka Kupała
Vieršy
Kantekstny tłumačalny słoŭnik
Padarožny
Darohaj šyrokaj, z darohi dalokaj,
      Dyj mnoha biaź łiku hadzin,
Na kij abapiorty, stary i abdziorty,
      Išoŭ padarožny adzin.
Išoŭ jon da vioski, što błizka darožki
      U połi pad lesam była;
Tam niekałi daŭna jon žyŭ dobra, słaŭna,
      Tam moładaść-radaść prajšła;
Tam kinuŭ jon chatku, i baćku, i matku,
      I žonku pakinuŭ svaju,
I dzietak maleńkich, pryhožych, mileńkich,
      Pakinuŭ usiu tam radniu.
U dalniaj staroncy let mnoha, biaz konca
      Pražyŭ jon u nendzy ciažkoj;
Ni ščaścia, ni dołi nia bačyŭ nikołi,
      Biadujučy ślozna paroj.
Ciapier na ziamielku, svaju karmicielku,
      Pryjšoŭ, kab pabačyć svaich,
Ubačyć kab chatku, i baćku, i matku,
      I dzietak kałiś-to małych.
Idzieć jon, padchodzić i viosku znachodzić,
      Taksama, jak žyŭ ŭ jej, hladzić;
I chaty takija ž, hniłyja, staryja,
      Karčomka taksama staić...
Tut chata Zacharki, tam Joski, Hančarki,
      Tam Jankava žonka žyvie,
Tut kum Davydzionak, tam svat Michalčonak,
      Tam Sorka, što sol pradaje...
A vot i sadočak, a vot i damočak
      Daŭniejšy jaho tut vidać,
Bo hanak toj samy, ź nizkimi dźviarami, -
      Budynki taksama stajać.
Uchodzić u siency, až hnucca kalency,
      A serca trasiecca, bałić;
Štoś budzie tut skora, ci radaść, ci hora...
      Voś dźviery adpior, i hladzić.
Ušoŭ, pahladaje, svaich paznavaje...
      Ach, što ž? ci paznaje kałi?
Zapłakaŭ niaboža, i hlanuć nia moža:
      Čužyja užo tam byłi!..
 
 
 
 
Padabajecca     Nie padabajecca
2009–2019. Biełaruś, Miensk.