RODNYJA VOBRAZY Vobrazy miłyja rodnaha kraju,               
Smutak i radaść maja!..
      
 
Jakub Kołas
    Hałoŭnaja      Słoŭniki           Spasyłki      Ab sajcie       Кірыліца      Łacinka    
Pimien Pančanka
Vieršy
Kantekstny tłumačalny słoŭnik
Rodnaja mova
Kažuć, mova maja adžyvaje
Viek svoj cichi: joj źniknuć para.
Dla mianie ž jana viečna žyvaja,
Jak rasa, jak slaza, jak zara.
 
Heta łastavak ščabiatańnie,
Zvon śvitalny paleskich krynic,
Siń čaboru, i barvy zarnic,
I buśłinaje klekatańnie.
 
Kałi ž chto zahadaje: «Nie treba!» –
Adračecca ad movy narod, –
Paprašu ja i sonca, i nieba:
Mnie nie treba ni słavy, ni chleba,
Asudzicie na bieźłič niahod.
 
Tolki miesiacaŭ nazvy pakińcie,
Nazvy rodnyja rodnaj ziamłi,
Pra jakija z malenstva ŭ błakicie
Bor šumić i piajuć žuraŭłi:
 
Studzień – z kazkami śniežnych abłokaŭ,
Luty — ščodry na sini maroz,
Sakavik – z sakatańniem i sokam
Niepaŭtornych viasnovych biaroz,
 
Krasavik – čas małanak i łiŭniaŭ,
Travień – ź pieršym kachańniem, siaŭboj,
Červień – ź jahadnaju zaroj,
Łipień – ź miodam,
Z pšanicaju – žnivień,
 
Śpieły jabłyčny vierasień,
Śvietły kastryčnik
U prazrystaści čystaj, kryničnaj,
Łistapad – załaty łistapad,
Śniežań – pieršy husty śniehapad...
 
Ci płaču ja, ci piaju,
Ci razmaŭlaju z matulaju –
Pieśniu svaju, movu svaju
Ja da hrudziej prytulvaju.
 
 
 
 
Padabajecca     Nie padabajecca
2009–2019. Biełaruś, Miensk.