РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі           Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Янка Купала
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
Думкі
Зь неспакоем думкі роем
      Верцяцца ў душы,
На сьвет Божы, сьвет прыгожы
      Рвесься ўвесь з глушы.
 
За высь гораў, за цьму бораў,
      Там за рэчкі шум
Мкнуў бы птушкай-весялушкай
      За палётам дум.
 
Сэрца б’ецца, к жыцьцю рвецца,
      К нейкім сьветлым снам;
Гэй ты, гора! скора ж, скора
      Цябе ў брак я здам?
 
К долі, к волі, гэт, па полі,
      Як леў, пабягу;
Спаці, ждаці ў курнай хаце
      Ўжо больш не магу.
 
Сьвет вялікі, песьні, крыкі
      Мкнуць з усіх старон;
Звоніць штосьці, – к славе ў госьці
      Кліча гэты звон.
 
Ідуць людзі, ў крыві грудзі,
      Паходні ў руках,
Няма ночаў, жарам вочы
      Зьзяюць, ажна страх!
 
Са сну будзяць, душу цудзяць
      Надзеяй старой,
Узьнімаюць, зазываюць,
      Гэй, на нейкі бой!
 
Думкі ходзяць, чымсьці зводзяць,
      Тым, што долю дасьць...
Згіне гора і сьлёз мора, –
      Не вечна напасьць!
 
Пакірую думкі ў тую
      Старонку свае,
Скуль з прасьветам мне прыветам
      Праўда запяе.
 
Далей, вышай памкну, гэй жа:
      Ўжо праложан сьлед;
Трудна, маці, ў курнай хаце, –
      Паляту у сьвет!
 
[1905–1907]
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца
2009–2019. Беларусь, Менск.