РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі           Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Уладзімер Жылка
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
Пралескі
Маці-зямля радзіла іх
Ад першых пацалункаў сонца.
Між зёлак леташніх, сухіх
Яны ў бары ўзышлі ў старонцы.
 
Шумяць шторазу весялей
Над імі хвоі аб прадвесьні,
І вецер штодня ласкавей
Іх песьціць і пяе ім песьні.
 
І хоць зімы відаць сьляды,
Яшчэ марозіць часам ночкай,
Ды больш не страшаць халады.
І верыш мілым сінім вочкам;
 
І любы так бясконца мне
Яны, з усьмешкай ціхай дзеці...
Пара іх, кволых, праміне,
Прайдуць яны, як ўсё на сьвеце.
 
Але ўжо мкне душа мая
У сіню даль, за пералескі,
І ў сэрцы ўсходзяць – чую я –
Тугі вясьнянае пралескі.
 
1921
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца
2009–2019. Беларусь, Менск.