РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі           Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Уладзімер Жылка
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
Вечарам
Вось і паў ужо змрок,
Ды заціх дзённы рух,
А агонь ў аблакох
Дагарэў і патух.
 
На лістох, на траве
Заблішчала раса,
І ўзышла, і жыве
Ў небе зораў краса.
 
Ціха ночка брыдзе –
Поўна чараў і сноў;
Сьмех чутны ў грамадзе,
Што вяртае з палёў.
 
Пасьля працы цяжкой,
Дзень правёўшы ў касьбе,
Песьняй сумнай такой
Нехта цешыць сябе.
 
І плыве яна ўдаль
Над разлогам палёў,
Чуцен гора ў ёй жаль
І надзея без слоў.
 
А ў адказ на яе
То цішэй, то мацней
Пяе песьні свае
У гаі салавей.
 
Іх пачуеш, і ўраз
Дзіўны сум агарне,
І згадаеш ў той час
Аб сваёй ты вясьне.
 
1921
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца
2009–2019. Беларусь, Менск.