РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі           Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Усевалад Сьцебурака
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
*  *  *
Зыходзіцца ў кропку праз шкло
                                                                      персьпектыва дарогі,
зьнікаюць у змроку агеньчыкі рэдкіх машын,
мы рушым наперад – туды, дзе лясы і разлогі,
і дрэмлем да часу пад ціхую музыку шын.
 
У кішэнях заплечнікаў лісьце з мінулага году –
паштоўкі ад Глублі і Глубелькі родных сясьцёр.
Праз справы і тлум мы счакалі нарэшце нагоду
ізноў дакрануцца да сэрца Блакітных азёр.
 
А ветрык цішэе і ноч нам кладзецца на плечы,
і сьцежка у цемры ўпарта вядзе да агню,
і словы няшчырыя, штучныя тут недарэчы
і цішыць адвечны спакой мітусьню.
 
Ды зноўку шляхамі знаёмымі
                                                                  вусьцішна пройдзем
у вэлюме белых і мяккіх, як сьнег, туманоў
усё, што так даўна шукалі,
                                                          напэўна, мы знойдзем,
што стане сюжэтам
                                            для нашых трызьненьняў і сноў.
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца
2009–2019. Беларусь, Менск.