РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі           Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Ларыса Геніюш
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
Каламбіна
Сьпершыся на руку арлекіна,
лёгенькая, ўзьвейная, як сон,
весела праходзіць Каламбіна
па драбінцы тэатральных дзён.
 
А калі зыходзіць з авансцэны,
ды прыціхне воплескавы гром,
йдзе за ёю неадступным ценем,
соладка ўздыхаючы, П’еро.
 
Ў апранальні адкладаюць маскі,
адмываюць непатрэбны грым.
Каламбіна, сон з забытай казкі,
прад П’еро, ўлюбёна-маладым.
 
«Я з табой ляцеў бы пад аблокі,
ад падмосткаў – да нябачных хмар,
прагна піў бы ў вечар сінявокі
вуснаў нерасплёсканы нэктар....»
 
Пачуцьця туманая сьлязьлівасьць,
слоў бліскоткі, ўзятых напракат!
О П’еро, жанчыны любяць шчырасьць,
праўду слоў, душы трывалай гарт.
 
І, паклаўшы ў сільныя далоні
арлекіна
                  пальчыкі і лёс,
йшла на авансцэну Каламбіна,
а П’еро другім свой жаль панёс...
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца
2009–2019. Беларусь, Менск.