RODNYJA VOBRAZY Vobrazy miłyja rodnaha kraju,               
Smutak i radaść maja!..
      
 
Jakub Kołas
    Hałoŭnaja      Słoŭniki           Spasyłki      Ab sajcie       Кірыліца      Łacinka    
Łarysa Hienijuš
Vieršy
Kantekstny tłumačalny słoŭnik
*  *  *
Z samych junych dziavočych hadoŭ
słaŭlu mieč, pavažaju kudzielu,
kožny źmiest z serca vyrvanych słoŭ –
to naroda žyćcio i nadziei.
 
Naša dola – kudziela i lon,
nitku vić ź niedapradzienaj špułi,
vartavać, jak adviečny ahoń –
kazki, pieśni zabytaj babułi.
 
Dom – adviečnaja dola žančyn.
Ŭ čas, łichi dla narodu i hrozny,
ŭ nas mužčyny ŭzdymałi miačy
ŭ abaronie krainy i hniozdaŭ.
 
Ŭ kvołych palcach miača nie ŭtrymać,
mieč – dla silnych mužčynskich dałoniaŭ.
Nam radzić i nia nam zabivać,
ŭzhadavaŭšym žyćcio ŭ svaim łonie.
 
Ŭsio ž apora my, braćcia, pry vas,
ŭ ciažkoj dołi nadziejnaja pomač.
Ździeki losu umiejem stryvać,
u biadzie zdolny vystajać poruč.
 
Sercam miortvych patrapim zbudzić
i ahoń ažyvić ŭ papiałiščach,
i, jak Łada, addana lubić
svaje puščy, svaje haradziščy.
 
Hroznaj lutaści viedajem sieč
i ŭ adčai la vas nie zastohniem.
Kałi z ruk vašych vypadzie mieč,
my padymiem jaho ŭ abaronie.
 
Nam radzić i nia nam zabivać.
Ŭ nas mužčyny – duby, my – łozy.
Ŭsio ž hatovy my lvicami stać,
kałi niščać ziamlu nam i hniozdy!
 
 
 
 
Padabajecca     Nie padabajecca
2009–2020. Biełaruś, Miensk.