РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі           Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Рыгор Барадулін
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
Феліцыя
Міклашэўская Феліцыя Антонаўна,
Матка хросная мая
(Па-ўшацку – Фэля),
Чарку поўніла, каб злосьнікі затонулі,
І піла, каб і зайздросьнікі ўхмялелі.
 
І ў гарод, нібы ў касьцёл,
Ішла сьвяточная.
Сын загінуў.
Муж памёр.
Не прышукаўся зяць.
Жартавала,
Хоць канцы з канцамі сточвала:
– Ёсьць, было, і ведаю,
Адкуль узяць!
 
Бражку гнала,
Не давала ёй адстояцца,
Субяседніца,
Спагадніца,
Застольніца:
            Ня пі куба да Якуба
            Ані да Міхала.
            Ані ты, ані я –
            Кунпанія цала.
 
Быццам нітку баваўняную з ваўнянаю,
Слова польскае з вушацкім
                                                          перасуквала.
Модлы ціхія
З паганскай песьняй Янавай
Перамешвала,
Частушкай перагуквала.
            Выхадзіла пані Яня,
            Танцавала вальцы,
            Цалавала пані Яня
            Пану Яну ў пальцы.
 
І ражкі бялюткай хусткі ў сьмеху трэсьліся,
На вузельчыкі пад барадой завязанай.
І гасьцінца у хусьцінцы несла хрэсьніку.
Не сварылася ні з крыўдай, ні з абразаю.
 
Урачыста-засмучоная,
Як Радаўніца,
Велікодна-захмялелая,
Як раніца,
Нагарбелася над лехамі, над кроснамі
Кшчоная няхітрай песьняй
Матка хросная.
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца
2009–2019. Беларусь, Менск.