РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі      Гасьцёўня      Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Людміла Рублеўская
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
Гарадская восень
Паламаныя лаўкі
                                      прыгожа засьцеле лістота,
Паламаныя лёсы
                                      прымірацца з болем глухім.
Гэта – восень зямлі,
                                            гэта  – жоўтая песьня самоты.
Гэта – вочы шкляныя праспэкта
                                                                          і цемра над ім.
На каменных ілбах манумэнтаў
                                                                      памёт галубіны,
Быццам німбы апосталаў,
                                                          сьвятасьці вартых такой.
Адляцелі буслы –
                                      і нябёсы – пусьцей за вітрыны,
I лісты, як анёлы,
                                      лятаюць над чорнай вадой.
Ліхтарамі разьбітымі
                                              вецер рыпіць, як касьцямі
Канакрада на вісельні;
                                                  Бег прыпыняе жыцьцё,
Пільна слухае сэрца сваё,
                                                        а адказвае – камень
Пад абцасамі дробнымі
                                                    злосных асеньніх дажджоў.
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца Водгукі
2009–2017. Беларусь, Менск.