РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі      Гасьцёўня      Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Янка Купала
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
Зіма
Прыйшла зіма халодная,
      Нягодная зіма, –
Цярпі, зямелька родная,
      Няма жыцьця, няма.
 
Прыцьмілась сонца яснае,
      Прыціх шум баравы;
На полі пустка страшная –
      Ні збожжа, ні травы.
 
Сьнег белы мёртва сьцелецца
      Пасьцеляй грабавой,
Сапе, шуміць мяцеліца,
      Мяце сьнег, як мятлой.
 
Мароз, як кат бязжаласны,
      Ў лёд рэчкі акаваў,
Стральбой сваёй бязрадаснай
      Па сьценах біць пачаў.
 
Стральбой сваёй праклятаю
      Ў лёт слабых птушак б’е,
Пры хаце і за хатаю
      Спакою не дае.
 
Хаваюцца ў будоўліны
      Жывёла і народ, –
У сьнег зямлі абноўленай
      Ня міл для іх паглёд.
 
Ваўкі па сьцежках шляюцца
      I ночкаю, і днём
I жудка разьлягаюцца
      Магільніцкім выцьцём.
 
О, гора падарожнаму
      Іх стада напаткаць!
Ня жыць неасьцярожнаму,
      Радні не аглядаць.
 
I вырвуць вочы ясныя,
      I выхлебаюць кроў,
I пойдуць далей, страшныя,
      Шукаць ахвяр ізноў.
 
Ой, жудасна-халодная
      Ўзгулялася зіма,
Цярпі, зямелька родная,
      Няма жыцьця, няма.
 
Цярпі, старонка родная,
      Мучэньне пі да дна, –
Міне зіма нягодная,
      І ўскрэсьне зноў вясна!
 
[1905–1907]
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца Водгукі
2009–2019. Беларусь, Менск.