РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі      Гасьцёўня      Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Янка Купала
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
Да дзяўчатак
Ой, дзевачкі, любанькі!
          Люблю, люблю вас,
Я ў вашых, галубанькі,
          Сетачках увяз.
 
Ох, мае вы сонейкі,
          Ня знаю, з чаго
Ня мілы мне гонейкі
          Шнурочка майго.
 
Ня мілы мне хатачкі
          Родненькай куток,
Ня мілы мне матачкі
          Слоўцы: «мой сынок»!
 
Ня міла, як волікаў
          Рог забушаваў;
Ой, ой, для саколіка
          Час благі настаў!
 
Сэрца б’ецца, корчыцца,
          Кроў пайшла гуляць,
Днём рабіць ня хочацца,
          А ночкаю – спаць.
 
Нападае часьценька
          Нейка дзіўна млось,
I так шчасна-шчасьненька
          Хочацца чагось.
 
Вочы неўспадзевачкі
          Ўсё туды бягуць,
Дзе сонейкі-дзевачкі,
          Любачкі жывуць.
 
Ой, ой, не ў цікавую
          Сетку, знаць, забрыў,
Хоць бы з добрай славаю
          Ўжо яе пазбыў.
 
Голуб, як з галубкаю,
          Весела вурчыць;
Пэўна хлопцу зь любкаю
          Лепей, як так, жыць.
 
Бачу, так здаваецца,
          Што мне, бедаку,
Таго штось жадаецца,
          Чаго й галубку.
 
Адну ненаглядачку
          За жонку вазьму,
Тады, можа, радачку
          Дам гору свайму.
 
Тругі, тругі, трубачкі!
          Грайце ў добры час;
Дзевачкі-галубачкі,
          Люблю, люблю вас!
 
[1905–1907]
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца Водгукі
2009–2019. Беларусь, Менск.