РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі           Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Анатоль Вярцінскі
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
Зарніцы
Расчыняю шырока весніцы,
У начную ціш выхаджу.
Я зарніцы —
                      дажджоў прадвесьніцы
Сёньня зноўку бачыць хачу.
 
Хачу знаць, колькі будзе зелені,
Будзе сьвежасьці для людзей,
I ці вырасьце ўсё,
                              што сеялі,
З чым зьвязалі столькі надзей.
 
Вось і радуюся зарніцам.
Знаю, сьледам за імі дождж
Пачне шчодра паіць зямліцу,
Паліваць яе ўшыр і ўдоўж.
 
Яна ж толькі аб гэтым і марыць...
Дзесьці зноў, за далёкім сялом,
За далёкаю-дальняю хмарай
Узмахнула жар-птушка крылом.
 
Я загрукаю ў аканіцы,
Я людзей разбуджу,
                                  абвяшчу:
«Людзі, бачыў я зноў зарніцы! —
Быць дажджу,
                        залатому дажджу!»
 
1961
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца
2009–2019. Беларусь, Менск.