РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі      Гасьцёўня      Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Анатоль Вярцінскі
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
Сасна
Вы бачылі, можа, якая яна?
Здалёку яна не відна...
Стаіць, як непрыкаяная,
У полі на ўзгорку адна.
Аб зьнешнім яе выглядзе
Ужо не кажу. Хаця
I сонечных промняў, і вільгаці
Хапае ёй для жыцьця:
Ні гонкасьці той зайздроснай,
Ні вогненна-меднай кары, —
Чым вызначаюцца сосны
Побач зусім, у бары.
Ня вельмі ім там раскошна.
Заўсёды, вясной ці зімой,
Дзяліцца даводзіцца кожнай
Апошнім з суседкай сваёй.
Цяжкія бываюць годы.
Ды сосны і ў чорны дзень
Пароўну ўсе дзеляць выгоды:
I сокі, і сонца, і цень.
I дружна, корань да кораня,
Дружна, ствол да ствала,
Стромкія, меднакорыя,
Цягнуцца да сьвятла.
Імкнуцца яны ў паднябесьсе...
Ну як параўнаеш іх
З сасной, што расьце не ў лесе,
Ня ў ліку сясьцёр сваіх!
... Вы бачылі, можа, якая яна?
У полі на ўзгорку адна
Стаіць, як непрыкаяная,
Гібее на пні сасна.
 
1961
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца Водгукі
2009–2019. Беларусь, Менск.